Browsing Tag

moederschap

is mijn dreumes onzeker
Mama &zo

Mijn kind is onzeker bij andere kinderen!

De eerste twee jaren waren heftig te noemen.

Ja hoor, het duurt niet lang meer en dan wordt mijn kleine grote mannetje alweer twee jaar! Het is toch niet te geloven dat ik twee jaar geleden met mijn dikke buik in een carnavalspak liep in verwachting van een klein lief mannetje. En nu twee jaar later, helaas nog steeds met een dikke buik, de optocht aan het bekijken ben met datzelfde lief klein groot mannetje.

Het eerste jaar samen met James was.. intens, prachtig maar ook heftig! Hoewel ik direct op een roze wolk zat, ja het kan echt, vond ik de eerste maanden heftig te noemen. En dat terwijl James niet eens ècht huilbaby was maar op een of andere manier had ik gewoonweg geen tijd om mezelf fatsoenlijk aan te kleden of op mijn gemak naar het toilet te kunnen. Dit herkennen jullie vast wel!

Lees ook: Welke fase vind ik leuker baby of dreumes?  geschreven door de papa van James!

De Dreumes tijd is ontzettend leuk!

Ik vond het heerlijk om James te verzorgen, leuk aan te kleden en vooral heel veel kusjes en knuffels te geven. Ik had geen idee dat iemand zoveel liefde in mij naar boven kon halen. Dit is zoveel malen heftiger bij een kind dan bij je partner. Sorry Merijn, ik vind je een topper en je bent de liefde van mijn leven maar James.. tja die slaat echt alles. Gelukkig is dit andersom ook het geval en staat James echt op nummer 1.

Het wordt allemaal een stuk gemakkelijker en daarbij ook leuker. Nou ja, leuker kan ik ook weer niet zeggen.. Leuker op een andere manier! Knuffelen, kusjes geven en je baby verzorgen is natuurlijk ook heerlijk.

Nu is het leuker omdat je echt een gesprekje met hem kan voeren. James kan heel goed duidelijk maken wat hij wel of niet wil en hij wordt beetje bij beetje zelfstandiger in zijn spel. Hij kan bijvoorbeeld heel serieus bezig zijn met duplo. Het lukt hem nu eindelijk om echt een toren te kunnen bouwen en hij komt dit dan ook vol trots laten zien als het weer is gelukt. Wat een prachtig moment is dat zeg! Helemaal trots zegt hij dan: ‘Mammm!’ en wijst naar zijn toren.

Lees ook: Welke fase vind ik leuker baby of dreumes?

Mijn kind is onzeker bij andere kinderen!

Ik merk dat James het heel erg leuk vindt om met mij samen naar de gym te gaan. Lekker samen een op een met hem klimmen, kleuteren, rennen en liedjes zingen. Hij is geïnteresseerd in wat andere kindjes doen. Hij kan oprecht zo een kwartier aan de kant staan om het eens allemaal rustig te bekijken. Ik denk dat hij het lastig vindt om zichzelf hierin te mengen. Het zal vast nog aan de leeftijd liggen maar zodra er andere kinderen om de hoek komen kijken is hij aanhankelijk en wil hij bijvoorbeeld niet meer op de glijbaan waar hij daarvoor niet weg te slaan was.

Het is ook zo dat als een kindje, gewoon vriendelijk, duidelijk maakt dat hij of zij er ook bij wil.. James direct twee stappen terug doet om haar of hem erlangs te laten. Hij gaat direct opzij en hoeft vaak dan zelf niet eens meer op het desbetreffende toestel.

Zou dit nu al met onzekerheid te maken kunnen hebben? Ik vind het namelijk best lastig om dit te zien en weet niet goed hoe ik hierop moet reageren. Ik vertel James altijd dat hij ook op de glijbaan mag als hij dat wil maar dat is vaak tevergeefs. Maar goed wat kan ik doen om hem op zijn gemak te stellen? Of hoort het gewoon bij de leeftijd dat hij eerst eens alles wil bekijken?

Ik denk dat het voor James goed zal zijn om naar de peuterspeelzaal te gaan zodra hij hier oud genoeg voor is. Ik ben tenslotte alle dagen thuis waardoor hij nooit naar een kinderdagverblijf is gegaan en daardoor niet veel kindjes is gewend. Oef, wat zal ik het moeilijk krijgen als het zover is..

Ik ben benieuwd of jullie dit herkennen. Mocht je tips hebben, gooi het dan vooral hieronder in de comments zodat ik het een en ander kan uitproberen! Ligt het aan de leeftijd? Of kan hij nu al onzeker zijn?

Lees ook: Verlatingsangst bij je dreumes?! 

Met je dreumes op de fiets
Mama &zo

Met je dreumes op de fiets!

Mijn kind had een hekel aan de buggy & auto!

James had vanaf het eerste moment een hekel aan de wandelwagen en niet alleen aan de wandelwagen maar ook aan de auto. Je hoort vaker dat kinderen het fijn vinden om in de auto te zitten en van vaak in slaapvallen. Dit was bij James niet zo. In tegendeel want hij was alleen maar aan het huilen in de auto. Wat zeg ik? Krijsen was het meer!

De wandelwagen vond James ook helemaal niks aan. Ons eerste rondje lopen in de wandelwagen met James was dan ook niet gezellig te noemen en wat we ook deden, het hielp niks. Toen het enigszins kon en mocht hebben we direct een buggy aangeschaft zodat hij wat meer rechtop zat en op deze manier wat meer kon zien. Dit was een goede zet maar we waren er nog niet.

Achteraf frustrerende het James gewoon dat hij nog niet kon lopen. Zodra hij kon lopen vond hij het ook prima om in de buggy te zitten. Alsnog kan ik geen uren met hem wandelen in de buggy, dat vindt hij nog steeds geen strak plan. Maar goed, even een boodschap doen en een half uurtje wandelen gaat nu prima.

Ik bleef liever thuis, hij vond het toch niet leuk om erop uit te gaan!

In het begin weerhield dat mij om erop uit te gaan met James. Hij vond het toch niet leuk en niks is zo vervelend dan autorijden met een krijsend kind op de achterbank of wandelen met een kind die dat helemaal niet leuk vindt. Dan bleef ik liever thuis.

Toen James wat ouder werd en de buggy wel ‘oke’ begon te vinden, ging ik weleens een stukje met hem wandelen. Het was alleen wel zo dat we toen in een buurt woonde waar je eigenlijk nergens heen kon lopen. Het centrum was te ver weg en verder was er niks in de buurt waar je gezellig heen kon wandelen.

Ik ging af en toe met hem naar het speeltuintje tegenover ons huis wandelen maar daar was ook alles mee gezegd. Nu we in ons nieuwe huis wonen, in ons geboortedorp, hebben we veel meer mogelijkheden om de wandelen. Het centrum is op een fijne loopafstand van ons huis af maar ook enkele speeltuinen en we kunnen zelfs naar de eendjes in de buurt lopen!

Met je dreumes op de fiets!

Vanaf het moment dat James kon zitten hebben we een fietsstoeltje op mijn fiets gemonteerd. Gelukkig vond hij dit, in tegenstelling tot de auto & buggy, wel direct leuk! Helaas was mijn gezondheid toen niet zo best en was het voor mij moeilijk om samen met James op de fiets te stappen.

Gelukkig kan dit nu wel. We hebben mijn fiets opgeknapt, het zitje achterop gemonteerd en een stoere helm aangeschaft voor de veiligheid. In het begin vond ik het best eng dat hij nu achterop zat maar vooral de helm geeft mij iets meer rust en daarbij, hij zit heerlijk en goed vast te genieten van alles om zich heen.

Ik pak nu veel liever de fiets om even een frisse neus te halen en zeg nou zelf, hoe schattig ziet dit eruit? Zeg helm, wat ga je met mijn kind doen? 😉 Vinden jullie het ook zo heerlijk om met je kind te fietsen? Of heeft juist wandelen de voorkeur?

ik kan het niet meer aan zien
Persoonlijk

Ik kan het niet meer aan zien!

Verslaafd aan Nederlandse series

Ik ben al sinds ik het me kan herinneren fan van Nederlandse series. In tegenstelling tot vele andere vind ik het heerlijk om een serie te volgen in mijn eigen taal. Het begon allemaal, heel vroeger, met Costa. Ik ken bijna iedere scène van die serie uit mijn hoofd. En soms nog weleens als ik ziek ben en de kans heb om op bed te liggen. Kijk ik deze serie. Zon, zee strand en.. naja kijk zelf maar!

De series die daarna volgde waren Kees en Co, het Zonnetje in huis en natuurlijk Baantjer. Oh ja en Goede tijden staat hier iedere avond op dezelfde tijd aan. Hebben jullie al medelijden met Merijn of valt het mee? Ik zal het nog een tandje erger maken, Utopia is ook een ‘favoriet’. Ik vind het een ‘lekker flauw’ programma en ik houd wel van een beetje sensatie. 15 man in èèn huis kan gewoon niet goed gaan.. relaties gaan aan en uit, zalig. Tja, ik ben en blijf een vrouw natuurlijk.

Deze programma’s zijn gewoon heerlijk om te kijken zonder ergens bij na te denken. Nu ben ik al een paar jaar fan van Nederlandse politie series. Er  zijn er meer dan je denkt! We kennen natuurlijk allemaal wel Penoza, heel Nederland kijkt volgens mij wel uit naar een nieuw seizoen. Moorvrouw, Flikken Maastricht en tegenwoordig vind ik Smeris ook ontzettend leuk.

Ik kan het niet meer aan zien!

Nu gebeuren er in die series natuurlijk allerlei spannende dingen en daar heb ik verder eigenlijk nooit last van of van gehad. Ik ben te nieuwsgierig naar wat de volgende aflevering brengt dat ik blijf kijken. Maar laatst, bij Smeris, stopte ‘zij’ haar kind tijdelijk in de koelkast (of een ander kastje) om haar kind te beschermen. Dit soort scenes vind ik verschrikkelijk. Ik kan het niet meer aan zien!

Voorheen, toen James er nog niet was, had ik hier nooit zoveel problemen mee. Ik dacht er eigenlijk nooit zo over na. Maar nu ik zelf een kind heb vind ik zulke scenes zo verschrikkelijk dat ik hierdoor gewoon stop met kijken. ‘Ja maar halloooooo, het is toch nep?!’ Ja dat snap ik ook wel maar het doet gewoon iets met me.

Wie stelt zijn of haar kind daar beschikbaar voor?

Ik zag bijvoorbeeld laatst nog een serie waarbij er ruzie was. Er werd geschreeuwd en gescholden terwijl je een klein babytje of kindje zag liggen in de box of dat zelfs een van de twee ‘nepouders’ het kind vast had. Ik zou James hier nooit aan mee laten doen als ik hem nog niet duidelijk genoeg kan uitleggen dat het allemaal nep is.

Als ik nu vanuit de tuin naar Max schreeuw die aan het blaffen is gaat James al huilen. Schreeuwen is not done, vind ik. Hier in huis wordt ècht nooit geschreeuwd. Ik vraag me weleens af wat men hiermee wil bereiken.. maar goed, dat is een heel ander verhaal.

Ik dacht er nooit bij na..

Ik vind het dus verschrikkelijk om naar zulke scenes te kijken waarin een klein kind midden in een ruzie zit. Ze zullen er vast niks aan overhouden maar het voelt voor mij gewoon niet oke. Hebben jullie dit ook?

Ik had hier voor we James hadden nooit last van. Ik dacht er nooit over na! Maar nu ik zo’n kleine dreumes heb rondlopen, kan ik daar maar slecht tegen. Hetzelfde bij die facebook filmpjes waarin allerlei dieren worden mishandeld en kinderen door elkaar worden geschud. Ik heb me voor alles afgemeld, ik kan het niet meer aan zien!

ouder & kind gym
YouTube

Ouder & kind gym!

Babyzwemmen kunnen we zelf wel realiseren!

De meeste van jullie zullen weten dat wij in het begin met James onder babyzwemmen zaten. Dit was hartstikke leuk maar omdat hij toen een langere periode aan het kwakkelen was met verschillende verkoudheden zijn we toen maar gestopt. En om eerlijk te zijn had ik er ook iets meer van verwacht. Ik had verwacht dat we van alles zouden ondernemen in het water maar dat viel een beetje tegen.  Zingen, spetteren en spelen in het water kunnen we ook zelf wel realiseren zo af en toe!

Dreumes dansen dan?

Maar wat dan? ik wil heel graag samen met James ‘iets’ doen, in de zin van een activiteit die we samen kunnen beoefenen. Zo heb ik gekeken naar dreumes dansen. Dit leek me hartstikke leuk maar zowel Merijn, ik als James hebben 0,0 ritme gevoel. Mijn neefje Sam bijvoorbeeld, die staat altijd erg stoer mee te dansen op de muziek maar James gaat vooral gek doen en rennen als ik vraag of hij samen wil dansen.

Het wordt ouder & kind gym!

Ieder zijn ding, hoewel we daarvan wellicht ook nog wel een lesje van willen mee pikken. James is ècht een jongetje die het liefst de hele dag overal op, in en onder wil klimmen dus ik dacht, daar wil ik iets mee doen! Een vriendinnetje van James zit onder ‘ouder & kind gym’ en dit leek me iets mee in ons straatje plassen dan dansen! 😉

We hebben samen een sportoutfit gekocht voor James en laat het klimmen en klauteren maar beginnen. Het is de bedoeling dat je samen met je kind aan de hand over allerlei banken en toestellen gaat klimmen. Rennen, ravotten en zelfs aan de ringen hangen. Ik kan je vertellen, James vond het geweldig!

Weet je wat? Kijk de onderstaande video maar gewoon, dan kun je zien hoe onze dag is verlopen! De les duurde 45 minuten dus hij heeft daarna heerlijk geslapen & mama ook! 😉

Wil je op de hoogte blijven van de nieuwste video’s? Abonneer dan op deze link, het is helemaal gratis!

opvoeden wat zegt dat?
Mama &zo

Opvoeden, wat zegt dat eigenlijk?

Het is voor iedereen anders..

Iedereen ziet de term ‘opvoeden’ anders. De ene voert direct strenge regels op en de ander laat het allemaal een beetje gebeuren, probeert goed te communiceren en de ander loopt als een politieagent door het huis.

Opvoeden is ook een heel groot begrip. Dit zegt Google over de definitie van opvoeden: Opvoeden is een uitdagende en inspirerende opdracht waar elke ouder voor komt te staan. Eigenlijk is het geheim van een goede opvoeding helemaal niet zo ingewikkeld. Wat je kind vooral nodig heeft, is liefde, steun, stimulering en sturing. Zo kan je kind opgroeien tot een zelfstandig, plezierig en sociaal mens.

Liefde, steun, stimulering en sturing dus. Het hangt allemaal samen want met alleen sturing zal het liefde missen en ook met alleen liefde denk ik niet dat het kind het redt om een zelfstandig leven te leiden op een latere leeftijd.
Ik denk wel dat liefde de basis is. Als je voldoende liefde geeft aan je kind ben je beter in staat om de rest ook te ‘vervullen’.

Duidelijkheid is belangrijk voor mij!

Iedereen, oke de meeste dan, hebben bepaalde normen en waarde die je samen mengt met die van je partner en doorgeeft aan je kind. Sommige mensen voeden hun kind op vanuit een boek en andere mensen doen dat vanuit hun gevoel. Ik vind het interessant om over dit onderwerp te lezen. Soms pik ik er iets uit en pas ik dit toe in de praktijk maar ik ben er inmiddels wel achter dat het nou eenmaal niet altijd gaat zoals in de boeken vermeldt staat. Ieder kind is anders en wat bij de een werkt hoeft niet bij de ander te werken. Je luistert dan automatisch naar je gevoel, want wat jouw kind nodig heeft weet jij als geen ander!

Ik vind het belangrijk om James duidelijkheid te geven. Duidelijkheid in alles. Hij weet precies wat hij wel en niet mag, wat van hem is en wat van ons is. Natuurlijk probeert hij weleens wat uit want het is een echt boefje. Minimaal één keer per dag rent hij er lachend met de afstandsbedieningen vandoor. Super leuk spelletje namelijk als mama er achteraan gaat rennen!

De makkelijkste is niet de juiste?

We hebben de afspraak gemaakt dat James overdag zijn fiep niet meer mag gebruiken. Hier wijk ik dan ook geen moment van af. Mits hij ziek is dus uitzonderingen daargelaten. Hij geeft nu ieder ochtend netjes zijn knuffel en fiep en gaat fijn spelen. Die duidelijkheid is prettig en ik merk dat James dit erg fijn vindt.

Ik probeer met alles wat ik doe of zeg tegen James na te denken of ik het verbied omdat het voor ons zelf makkelijker is of omdat het écht niet kan/mag. Buiten in de regenplassen springen bijvoorbeeld. Dit zou makkelijker zijn om het te verbieden, hij wordt vies en nat en dat vergt weer even wat ‘moeite’. Ik stel mezelf dan de vraag wat belangrijker is en dat is het plezier van James. Als hij vrolijk wordt van springen in de plassen, wat maakt het dan nog uit dat hij nat wordt? De makkelijkste weg is zeker niet altijd de juiste..

Kind van één in de hoek zetten?

Ik lees vaak op forum naar ervaringen van andere moeders. Zo las ik van de week dat een moeder haar kind van één jaar weleens in de hoek zet als ze niet luisterde. Nu vind ik dat persoonlijk wel héél erg jong maar goed, als jij ken daar als moeder goed bij voelt en je kind begrijpt waarom hij in de hoek staat en het helpt, moet je vooral je gevoel volgen hierin.

Bij James heeft dit bijvoorbeeld nog totaal geen zin. Hij zou nog niet begrijpen wáárom hij in de hoek/trap/time- out zou moeten staan en dat vind ik persoonlijk wel erg belangrijk. Daarbij heb ik nu nog niks meegemaakt waardoor ik de behoefte had om hem in de hoek te zetten.

James vindt het leuk om dingen uit te proberen, logisch. Tot hoe ver kan ik gaan? Wat mag van papa wel en van mama niet mag? Nu heeft James er een handje van om zo af en toe met zijn speelgoed te gooien. Dat vind ik niet goed, ik leg hem uit dat het stuk kan gaan en dat hij het moet opruimen. Soms komt er dan een driftbui en dat vind ik nog weleens lastig maar daar kan ik een gehele blog aan weide 😉

Kortom, opvoeden doe ik vanuit mijn hart. Puur op gevoel. Tot zo ver gaat het opvoeden nog gemakkelijk. Ik ben benieuwd wanneer dit lastiger gaat worden!

Zijn jullie bewust bezig met opvoeden? Of laat je het gaan zoals het komt?

dagritme dreumes 19 maanden
Mama &zo

Dagritme dreumes 19 maanden!

Het dagritme van James, 19 maanden oud!

Het is alweer een lange tijd geleden dat ik jullie het dagritme van James vertelde. Hierbij het dagritme van een dreumes die bijna 19 maanden oud is!

James wordt tussen 7:00 en 8:00 uur wakker. Ik laat mezelf wekken door zijn gebrabbel en haal hem uit bed. Ik neem èèn schone pamper, zijn sloffen en ochtendjas mee naar beneden. Terwijl we even wakker worden voor de tv verschoon ik zijn pamper, doe ik zijn sloffen aan het hang ik zijn ochtendjas om!

De tv gaat al vrij snel uit, ik zet zachtjes de radio aan op de achtergrond en als James lief aan het spelen is maak ik het ontbijt klaar. James krijgt 1,5 boterham met jam of stroop in de ochtend. Het komt ook weleens voor dat ik hem een cracker geef en daarnaast nog èèn boterham. Ik maak af en toe een ander ochtendhapje voor hem met havermout, melk en banaan maar hij eet zelf liever brood. Mocht jij lekkere ochtendhapjes hebben voor een dreumes? Let me know, ik vind wat afwisseling wel fijn! Na het eten geef ik hem een beker half volle Melk en begin ik met de vaatwasser uit en in te ruimen.

Ik doe de meeste klusjes in de ochtend.

In de ochtend doe ik de meeste klusjes. Ik neem hem bijvoorbeeld iedere ochtend meen aar de zolder. We hebben daar een hoop speelgoed staan zodat hij zich kan vermaken als ik bezig ben met de was. Strijken doe ik daarin tegen niet waar James bij is, dat vind ik nog te gevaarlijk. Daarna gaan we een verdieping omlaag en maak ik onze bedden op, doe ik de gordijnen open en kleed ik ons tweeën om.

10.00 uur gaan we samen fruit eten. Ik probeer zo afwisselend mogelijk fruit te geven maar de standaard fruitstukken in de koelkast zijn: Meloen, peer, appel, kiwi, druiven en banaan. We zingen standaard het liedje: ‘Een appel en een peer en een mandarijn, eet maar fijn, eet maar fijn..’ ofja, ik zing en James brabbelt wat mee. Ik zet voor mezelf een kop thee en schenk voor James wat water in zijn beker.

Èèn of twee keer slapen wil nog weleens verschillen.

Voorheen ging hij trouwens nog altijd twee keer slapen. Dit is nog steeds af en toe het geval maar ik merk nu aan hem dat hij ’s nachts langer slaapt wanneer hij èèn lang slaapje in de middag doet. Mits hij ziek is of we daarvoor een drukke dag hebben gehad dan laat ik hem nog weleens twee keer slapen. Dit doe ik dan voor het fruit moment!

Als hij niet naar bed gaat, merk ik alsnog dat James wat moe wordt. Op een mooie dag gaan we op dat moment even wandelen naar het dorp voor een kleine boodschap. Als het regent blijven we binnen aan tafel wat spelen. Kleien, tekenen of verven. Iets creatiefs in ieder geval! Dat is nog een uitdaging want als ik iets niet ben is het creatief en ik merk aan James dat hij het ook niet zo spannend vind. Toch vind ik het belangrijk dat we dit blijven doen. Het is even een rust moment, even iets anders dan klimmen, klauteren en rennen zoals hij het liefst de hele dag wil doen.

James dekt de tafel voor de lunch.

12:00 uur gaan we samen lunchen. We dekken samen de tafel. James weet waar alles staat en kan hierbij heel goed mee helpen. Hij zet zijn stoel op de juiste plek, pakt een slabber, zet alles op tafel en we kunnen beginnen. James krijgt in de middag twee boterhammen met Jam, stroop, boterhammetworst of smeerworst. Kaas lust hij absoluut niet. Dat heeft hij vast van zijn moeder, bleehh! 😉 Daarnaast krijgt hij wederom wat melk in zijn beker.

Als hij helemaal klaar is doe ik water in zijn beker en zet dit op de salontafel zodat hij zelf kan drinken als hij dorst heeft. James gaat spelen en vaak ook even poepen terwijl ik de tafel weer opruim. Als er iets weggegooid moet worden staat James vooraan om het in de vuilnisbak te doen. Handig zo’n dreumes!

Meestal ga ik na de lunch even samen met James spelen. Ik ga op de grond zitten of liggen om te spelen met hem en zijn speelgoed. Dit vind hij geweldig. We maken een dansje of we spelen met de auto’s maar meestal wil hij stoeien en gaat hij boven op me zitten!

Middag slaapje!

Tussen 13:00 en 13:30 gaat hij naar bed, hij is moe en voldaan van de ochtend en tijd om te slapen. We gaan naar boven! Ik verschoon hem, doe zijn broek + sokken uit, prop hem in zijn slaapzak en dan mag hij zijn speen en knuffel pakken. We doen samen het licht uit, ik zing een liedje, leg hem in bed en loop weg. James kletst zich vervolgens in slaap. Als ik een slechte dag heb wegens de ziekte van Crohn, ga ik op dat moment ook even liggen en anders werk ik aan mijn blog!

James slaapt over het algemeen 2 uurtjes in de middag, soms zelfs 2,5 uur. Als hij tussen 15:00 en 15:30 ontwaakt is het tijd voor een middagsnack. Ik zet dan een kopje thee voor hem, dat vindt hij heerlijk en hij krijgt er de ene dag een kaakje of suikervrij speculaasje en anders een paar schijfjes komkommer bij.

Na de snack ga ik eventueel het eten voorbereiden en zet ik meestal een filmpje aan van Bruintje Beer, dat is ècht zijn favoriet. Afhankelijk van het weer ga ik nog een blokje lopen, alleen deze keer zonder buggy. We lopen samen naar de eendjes of naar een speeltuintje in de buurt. Rond 16:30 komt papa thuis en gaat hij samen met papa spelen terwijl ik het eten opzet.

Dansen in de woonkamer!

17:30 gaan we met z’n alle eten, James eet altijd met de pot mee en we hebben in de vriezer altijd nog verschillende bakjes liggen als ons eten te ongezond is voor hem. Na zijn avondmaal krijgt hij een schaaltje volle yoghurt en dan is het nog tijd om even te spelen. Vaak staan we na het eten te dansen in de woonkamer op de muziek van de radio!

18:30 gaan we naar boven en gaat er een van ons tweeën met James douche. Niet iedere dag maar vaak vinden we dit wel een fijn moment. Ik leg de spullen klaar voor het slapen gaan en meestal legt Merijn James ’s avonds in bed omdat hij hem al de hele dag heeft moeten missen. Een boekje voorlezen, zingen en nog even knuffelen en James kletst zichzelf dan weer in slaap. Meestal ligt James 19:00 uur echt in bed.

Dit was het dagritme van een dreumes die bijna 19 maanden oud is. Ik ben benieuwd hoe dit bij jullie is? wat doen jullie anders of herken je juist dingen? laat het weten!

 

familie
Persoonlijk

10 vragen over mijn familie! #SOSfamilietag

Foto is gemaakt door Lisette v Aerle. 

December, dat is toch wel de maand wat centraal staat voor ‘Liefde’ en ‘Familie’. Alles is liefde. Onze familie app heet bijvoorbeeld: ‘Alles is familie’ en waarom? Omdat het zo voelt. Niemand kan opgroeien zonder liefde en als dit wel gebeurd zijn de gevolgen niet te overzien. Gedrag en identiteitsontwikkeling, passief of juist erg agressief of kinderen met een zeer laag zelfbeeld. Wist je bijvoorbeeld dat als een kind zonder liefde opgroeit meer kans heeft op een groeiachterstand?

Laura en SOS Kinderdorpen hebben een #SOSfamilietag bedacht, waarbij we stil staan bij jouw familie of bij de mensen om jou heen die voelen als familie.

Ieder kind verdiend een liefdevol en veilig thuis. Dat is het doel van SOS Kinderdorpen. Wil je hen steunen of meer informatie? Klik dan hier.

1. Kun je jouw familie omschrijven? 

Mijn Familie is eigenlijk met geen pen te beschrijven maar ik zal het proberen! Ik kom uit een gezin van totaal 6 mensen. Mijn vader & Moeder, die nog bij elkaar zijn en dat is in deze tijd best een kunst in deze tijd en 3 oudere broers. Ik ben de jongste en scheel 10 jaar met mijn oudste broer. Inmiddels hebben we allemaal ons eigen plekje en inclusief aanhang + de bijbehorende kids (7) zijn we dus een hele grote gezellige liefdevolle familie!

Merijn, ik & James vormen natuurlijk ook zelf een familie!

2. Beschrijf in èèn woord wat familie voor jou betekent.

Onvoorwaardelijk.

3. Hoe vaak zie jij jouw familie? 

Mijn ouders zie ik minstens 3 keer in de week. Mijn oudste broer zie ik 1x in de week als hij zijn zoontje komt ophalen. Mijn middelste broer woont helaas in Amerika, maar ik spreek hem wekelijks via de app en we Skype minimaal 1x in de maand. En de jongste broer zie ik soms een maand niet en soms een paar dagen achter elkaar!

Het mooiste aan familie is dat het niet uit maakt wanneer je elkaar ziet. Het is namelijk altijd goed. Je bent altijd geïnteresseerd in elkaar. Je steunt elkaar en je lacht met elkaar. Je voert goede gesprekken en wanneer je elkaar op een vaste dag ziet gaat de spontaniteit er vanaf.

Merijn & James zie ik gelukkig iedere dag!

4. Wat maakt jouw familie bijzonder? 

Ik denk dat onze liefde voor elkaar ons bijzonder maakt. Althans, dat krijgen we vaak te horen. We zijn hecht met elkaar. We kunnen elkaar alles vertellen, we helpen elkaar graag en hebben dezelfde humor!

5. Wat is je verdrietigste familieherinnering? 

Nou, afgelopen jaar was nou niet dat je zegt het makkelijkste jaar. Het was zelfs een enorm moeilijk jaar dus heb je even? Ik denk niet dat ik kan bepalen voor de rest van de familie wat nou ècht het verdrietigste was. Ik zou willen zeggen het feit dat onze oma’s er niet meer zijn maar ik weet tegelijkertijd ook dat we er allemaal heel erg vrede mee hebben dat ze nu op een mooiere plek zijn.. Ondanks dat we er vrede mee hebben is het natuurlijk wel heel erg verdrietig dus ik denk dit!

6. Wat is jouw mooiste familieherinnering? 

Oh nee, ik wist bij de vorige vraag dat deze vraag zou komen en ik kan niet kiezen! We hebben zoveel mooie momenten meegemaakt. Maar als ik nu moest kiezen was het ons familieweekend van afgelopen jaar waar ook mijn broer uit Amerika bij aanwezig kon zijn. Het voelde geweldig om even ‘compleet’ te zijn en compleet tussen aanhalingstekens omdat mijn schoonzus er helaas niet bij kon zijn!

Mooiste familieherinnering met Merijn is natuurlijk het feit dat onze familie geboren werd. De geboorte van James!

7. Wie uit de familie laat jou het meest lachen? 

Simpel, dat is ongetwijfeld James en hij hoeft er niet eens iets voor te doen! Ik kan moeilijk naar hem kijken zonder te lachen.. Hij is zo eerlijk, onschuldig, grappig, lief en ondernemend. Oké, ik stop hier met slijmen want anders ben ik morgen nog niet klaar met typen! 😉

Als ik zou moeten kiezen tussen mijn ouders & broers is dat toch wel mijn moeder. Onze humor is gewoon èèn en er gaat werkelijk geen dag voor bij als ik haar zie dat we niet dubbel hebben gelegen van het lachen. Maar sorry mam, James wint het!

8. Hebben jullie een geliefd familierecept? 

Bier, Wijn, Gin Tonic, Whisky en de oliebollen van oma!

9. Wat zou jij in 2017 het liefst met de familie willen doen? 

Al die miljoenen verdelen die we winnen met oudjaar!

10. Wat is jouw familiewens voor 2017?

Ik wens mijn familie heel veel plezier, een goede gezondheid en super veel liefde toe. Want, Alles is familie!

Mama &zo

Lieve James

Je wordt een grote jongen!

Lieve James,

Je bent vandaag precies 1,5 jaar bij ons. Eigenlijk al iets langer want je woonde natuurlijk al een dikke 9 maanden bij mama in de buik. Toevallig zei ik vandaag nog tegen je toen je mama’s navel probeerde te doorboren, dat je ooit in mijn buik hebt gezeten. Ik kreeg een rare blik en een Nijntje knuffel tegen mijn hoofd geworpen. Je begrijpt zóveel maar nog lang niet alles. Mama ook niet trouwens en soms is het zelfs beter om dingen niet te willen begrijpen.

James je bent nu écht al een groot mannetje aan het worden. Je zal trouwens altijd mama’s kleine jongen blijven en ja óók als je ‘al’ 18 jaar bent! Het was wel even slikken vandaag hoor. We hebben je namelijk ingeschreven voor de peuterspeelzaal. Hier ‘moet’ je naar toe als je 2 jaar bent geworden. Je leert samen spelen met andere peutermensen maar voor nu blijf je nog een half jaar mijn dreumesje!

Leren loslaten?

Ik denk dat we het samen wel moeilijk gaan krijgen. Jij een paar uurtjes met een hoop andere peuters in een speelzaal zonder mama en ik.. Ik op de bank met mijn ziel onder mijn arm. Nee hoor ventje, het is goed voor jou om te spelen met andere kindjes en ervan te leren. En blijkbaar is dat de tijd dat moeders leren wat ‘loslaten’ is. Als je maar weet dat ik je nooit helemaal zal loslaten, nee nooit. Ook niet als je 18 bent! 😉

Terwijl jij je bezig houdt met het kiezen tussen spelen met de gele of de rode auto moeten wij als ouders hele serieuze beslissingen maken. De peuterspeelzaal moet natuurlijk wel de beste van de beste zijn want dat verdien je! Maar goed, uiteindelijk hebben we gekozen voor de peuterspeelzaal die ook samenwerkt met jouw toekomstige schooltje. We hopen de drempel voor jou daarmee kleiner te maken. Ik hoop dat meer ouders zo denken en dat je dus al wat peutermensen kent als je voor het eerst naar groep 1 gaat.

Deze gevoelens stop ik nog maar even weg. Ik heb nog een half jaar om die navelstreng wat losser te froeten. Papa heeft al iets meer ervaring om jou te moeten missen door zijn werk wellicht kan hij mama wat tips geven!

Opvoeding is moeilijk?

Papa en mama hebben het niet alleen meer over het feit dat je zo lief, leuk, knap en slim bent. Het opvoeden is nu echt begonnen en dat is soms best moeilijk. Je speelt het liefst de hele dag samen met mama en ik zou willen dat het iedere dag zo’n feest kon zijn maar dat gaat helaas niet. Er moeten nou eenmaal ook dingen in het huis worden gedaan zodat het een hygiënische en fijne plek is om samen te wonen.

Als mama niet doet wat jij wil ga je vaak boefjes streken uithalen! Je stopt je speelgoed in de vuilnisbak, zet je beker met water op zijn kop of gaat tegen mijn benen aanrijden met jouw fiets. Mama probeert je stapje voor stapje te leren dat je ook een paar minuutjes zelf kan spelen. Vaak ben je het daar absoluut niet mee eens en dan moet mama al eens op een duidelijke manier zeggen dat jouw boefjesstreken niet de bedoeling zijn. Je wordt dan verdrietig en wil meteen met mama knuffelen.

Vanavond zei ik tegen papa dat ik het best moeilijk vind want ik wil je natuurlijk niet verdrietig maken. Ik wil je leren dat niet alles zomaar kan wat jij in je dreumeshoofdje hebt. Als ik je daarna meteen weer ga knuffelen dan leer je het niet goed genoeg volgens papa en daar heeft hij wel gelijk in. Lastig hoor dat opvoeden en we zullen lang niet alles goed doen als je maar weet dat we alles weloverwogen en met liefde besluiten.

kinderen maken is lekker, kinderen krijgen is leuk, kinderen op de wereld zetten is pijnlijk maar voor kinderen opvoeden heb ik nog geen woord kunnen vinden. Misschien is het een combinatie van de bovenstaande woorden!

I love you to the moon and back!

Wij zijn ontzettend trots op hoe jij jij bent. Hoe jij aarddie zegt ipv aardbei maar wel alleen ‘ei’ kan zeggen. Hoe jij ’s ochtends al begint over koekjes eten en hoe jij nu op dit moment heerlijk ligt te slapen met je knuffel. Jij maakt ons iedere dag zo intens gelukkig en je hoeft alleen maar jezelf te zijn.

Samen met papa gaan we er weer een mooi half jaar van maken waarin je nog meer woordjes leert, we de dag afsluiten met een stoeipartij maar we gaan bovenal veel lachen met z’n allen!

i love you to the moon and back!

Leren plannen en vooruitdenken
Persoonlijk

Leren plannen en vooruitdenken!

Mijn moeder is een ster in het plannen en vooruitdenken!

De afgelopen maanden heb ik samen met het hele gezin bij mijn ouders gewoond. Ik heb hier al eerder een artikel over geschreven dus mocht jij dit hebben gemist, klik dan even op deze link.

Het was een gezellige tijd, we deden alles samen en we hoefde nauwelijks tegen elkaar te zeggen welke klusjes er in het huishouden gedaan moest worden. Het ging vanzelf. Mijn moeder verzorgde het eten, daar zeiden wij ook niks van want dan wisten we zeker dat het goed zou smaken.

Mijn vader kan nog net een ei bakken en Merijn en ik kunnen er slechts voor zorgen dat het gaar wordt maar daar is alles mee gezegd. Mama is geen kookprinses maar toch smaken de aardappelen, groente en het vlees lekkerder dan dat wij het doen. Ik hield de was bij en Merijn zorgde voor de honden.

Mijn moeder is echt een ster in het vooruitdenken. Ik denk dat ze dit van oma heeft geleerd. Zij had 7 kinderen en dus was een beetje ‘organisatie’ wel op zijn plaats om alles in goede banen te leiden. Ons gezin bestaat ook uit 6 personen (inclusief mijn ouders zelf) en dan moet je is vooruitdenken wel een prè anders kom je in de knoei met je planning.

Mijn dag planning is om te janken…

Ik ben iemand die totaal niet vooruit kan denken en dus in de knoei kom met mijn planning aan het einde van de dag. Als het om James gaat zorg ik altijd dat ik alles goed geregeld heb. Als we weggaan check ik de tas dubbel na of alles erin zit wat hij nodig heeft.

Mijn dag planning is echter om te janken. Het houdhouden, voor James zorgen, eten koken, afwassen, was erin eruit en oppassen dat ik niet omval van vermoeidheid. Ik denk vaak: Oh dat doe ik straks wel, dat haal ik makkelijk!’ Maar in de praktijk loopt het altijd anders dan dat ik in mijn hoofd heb.

Neem nou gisteren. Het huis stond op zijn kop en Merijn had een lange scholdag. Ik wilde het hele huis stofzuigen, beneden dweilen, de afwas doen, de kerstboom op tuigen en zorgen dat het eten klaar was als Merijn binnen kwam wandelen. Om 3 uur in de middag had ik voor mijn gevoel nog helemaal niks gedaan. Ik lag al een uur met de kerstboom te vechten (kunstboom) en ondertussen was ik James aan het bezighouden. Eenmaal klampjes in de boom, besloot ik dat de andere lampjes (die natuurlijk compleet in de knoop lagen) toch mooier waren en kon ik overnieuw beginnen.

Gelukkig heb ik James toen in bed kunnen leggen en ging ik als een achterlijke door het huis heen om zoveel mogelijk van mijn lijstje af te werken. Merijn kwam thuis en het leek allemaal onder controle. Het eten stond op tafel, kaarsjes waren aan en de boom inclusief lampjes stond op zijn plek. Hij moest eens weten. Maar goed, dan heb ik zelf geen rust genomen, ben ik ’s avonds niks waard en moest ik vroeg naar bed..

Ik moet oppassen dat ik niet omval van vermoeidheid.

James slaapt soms nog twee keer op een dag. Ik wil het liefst de ochtend alles doen zodat ik in de middag, tijdens zijn slaapje, ook kan rusten. Het streven is ook om iedere dag naar buiten te gaan om te wandelen en dat allemaal past niet in mijn dag planning.

Ik vind het gezellig om met z’n drieën te eten en aangezien Merijn altijd rond 17:30 thuis is, wil ik graag het eten klaar hebben staan. Merijn en James kunnen na het eten nog even samen spelen terwijl ik de tafel afruim, Max eten geef en dan is het alweer tijd om James naar bed te brengen. We douche meestal samen zodat ik dat ook weer achter de rug heb. Lekker uitgebreid douche in de ochtend is geen optie meer sinds er een kind rondwandelt. Dat heb ik allang opgegeven!

James ligt altijd om 19:00 uur in bed. Het is dan tijd om het speelgoed op te ruimen, de was op te vouwen en of te strijken en dan mag ik blij zijn als ik om 20:00 uur op de bank zit om vervolgens om 21:30 zelf naar bed te gaan zodat ik de volgende dag hetzelfde riedeltje kan afgaan zonder om te vallen van vermoeidheid.

Leren plannen en vooruitdenken!

Met een goede dag planning ben ik er zeker van dat ik de dagen makkelijker door kan komen. Inclusief genoeg aandacht voor James. We hebben nu op iedere verdieping van ons huis wat speelgoed staan zodat hij kan spelen als ik boven bezig ben met de was. Hey, goed vooruitgedacht he?!

Iedereen met kinderen zal de cream tijdens etenstijd wel herkennen. Het is een lastig moment. Gelukkig gaat dat deel nu wat beter omdat hij ouder wordt maar het vergt wel wat organisatie. Ik snijd het liefst de aardappelen in de ochtend zodat het alvast klaar staat. Dat scheelt weer als het moment aanbreekt om te koken! Bedankt mam, voor de tip.

Help! Ben ik de enige die niet goed is om een dag planning te volgen? Tips zijn welkom en ik ben benieuwd hoe dit bij jullie zit. James heeft wel zijn vaste tijden als het gaat om zijn eet en slaapmomenten maar ik zelf bungel daar wat omheen…

Ben jij altijd consequent in de opvoeding?
Mama &zo

Ben jij altijd consequent in de opvoeding?

Samen boodschappen doen!

Ik was laatst in het winkelcentrum om een boodschap te doen samen met James. We liepen hand in hand naar alle sinterklaas en kerstversiering te kijken terwijl we een boodschappenwagentje aan het zoeken waren. Halve wegen onze route zag James een leuke Koekiemonster auto. Je weet wel, zo’n auto die een paar seconde op en neer beweegt als je er een centje in gooit. Gelukkig weet James nog niet dat het zo werkt 😉 en is het voldoende om er even in te zitten en aan het stuur te rammen.

Ik liet hem even spelen maar dan is het tijd om even een boodschap te gaan doen. We doen nu voortaan wekelijkse boodschappen. Ideaal als je het mij vraagt! Nu moet ik wel zeggen dat we dan eens per week nog een keer naar de supermarkt gaan om wat vers brood te kopen. Hoewel het prima is om het uit de vriezer te halen en dat doen we ook al vaak, vind ik het fijner om eens per week nog een vers brood in huis te hebben!

Consequent zijn helpt?

Maar goed, James vond die Koekiemonster auto een stuk leuker als op zoek gaan naar een winkelwagentje. Logisch en aangezien zijn vocabulaire nog niet beschikt over voldoende woorden om duidelijk te maken dat hij absoluut nog niet uit die auto wil, liet hij merken met boze geluiden en de welbekende hakken in het zand. Ik pakte zijn handjes vast en zei: ‘James, wij gaan nu boodschappen doen en als we klaar zijn mag jij nog even in de auto’. Nou, dat ging heel simpel. Hij liep meteen mee!

James is trouwens echt een sjansbal in de supermarkt. Als een koning met een bigsmile zit hij naar iedereen te lachen terwijl hij in het winkelwagentje zit (met name kassameisjes). Laatst had hij contact gezocht met een oudere man. James keek steeds langs mij af naar de man die achter mij liep. Dan weer de ene kant dan weer de andere kant, een soort kiekeboe. Die man was zich van geen kwaad bewust en deed gewoon zijn boodschappen tot dat hij in de gaten keek dat mijn zoon wel lol had om steeds naar hem te kijken.

Je hebt van die mensen die dan extra chagrijnig gaan kijken tegen een kind, like wtf? Maar deze man die ging het spelletje meespelen en terwijl ik mijn wekelijkse boodschappen aan het uit zoeken was, deed mijn zoon kiekeboe met een vreemde man. Ik liep niks vermoedend een andere gang om het fruit in te laden. ‘NEE NEE NEE!’ James werd boos omdat ik weg liep van die man en zijn spelletje stopte. Jep we zitten in de, ‘ik zeg nee maar ben nog lang geen twee!’ fase.

Ik wil dat James op mij kan bouwen en vertrouwen.

Oké, de boodschappen binnen en we liepen samen met het karretje naar de auto om alles op te bergen. Ik zag dat er letterlijk naast mijn auto een rij winkelwagentjes stonden van de supermarkt waar ik boodschappen deed. Ik had dus binnen 5 minuten thuis kunnen zijn maar ja, ik had James nog beloofd dat hij nog even in de Koekiemonster auto mocht zitten. Het schoot door me heen om gewoon naar huis te rijden, het was koud en hij zou het toch nog niet begrijpen.. toch? Uiteindelijk ben ik toch maar naar die Koekiemonster auto gelopen want ja ik had het beloofd. Ik vind het belangrijk dat hij mij kan vertrouwen en leert dat als ik zeg dat iets wel of niet mag, ik mijn woord houd.

Een tijdje gelegen hielden we de glazen hoog, de glazen waxinelichtjes zover mogelijk naar achtere en ook een mooie plant in huis was geen optie. Althans, dat dacht ik. Op een gegeven moment was ik het zat, er moest wat sfeer komen in huis en ik wilde niet steeds alles moeten verzetten. Het blijkt nu dat het ook helemaal niet nodig is. James begrijpt prima wat wel en niet mag. Hij is het niet altijd met me eens hoor en hij wil het ook nog weleens proberen om toch die ene kaars van de vensterbank te trekken maar dat hoort vast bij zijn leeftijd! 😉 Ik zeg nee maar ben nog lang geen twee!

Ben jij altijd consequent in de opvoeding?

Beloof jij wel iets aan je kind waar je later spijt van hebt? En ben jij altijd even consequent? Het consequent zijn gaat me tot nu toe redelijk makkelijk af maar goed hij is natuurlijk pas 1,5 dus ik ben benieuwd wat me allemaal nog te wachten staat wat dat betreft. Huilen en krijsen in de supermarkt om een koekje. Lukt het dan nog steeds om consequent te blijven of geef je dan toch maar toe om de lieve vrede te bewaren? Ben jij consequent of vind je het lastig? Let me know, ik ben benieuwd.

 

hoe groot is mijn hart?
Mama &zo

De opvoeding van je kind, onze methode!

James is een echt jongetje inclusief blauwe plekken op zijn lichaam!

Ik kan er niet over uit dat het alweer 16 maanden geleden is dat onze lieve James werd geboren. Och jeetje, wat was het toch een klein propje en wat is hij groot in vergelijking met toen. Ja duhh, logisch maar soms moet ik gewoon even stil staan bij het moment want het gaat allemaal veel en veel te snel. Het lijkt wel alsof de tijd 10x zo snel gaat sinds ik moeder ben!

Als je mij op Instagram volgt dan kun je wel zien dat James een boefje is. Een echt mannetje want zijn lichaam zit vol met blauwe plekken en schrammen door het klimmen en klauteren wat hij het liefst de hele dag doet. Het is ook een kleine bikkel want hij staat zonder problemen op om het vervolgens nog eens te proberen. Wij als ouders hebben de taak om James zo goed mogelijk op te voeden want ja, als je ouder bent neem je die taak uiterst serieus maar ja, hoe werkt dat eigenlijk? de opvoeding van je kind.

De opvoeding van je kind.

Je hoort vaak dat je de opvoeding vanuit je ouderlijk huis overbrengt naar je eigen kinderen of juist het tegenovergestelde wil bieden aan je kinderen. Wij voeden James vanaf het begin af aan al op met de bekende drie R’s Rust, Regelmaat en Reinheid. Dit vinden wij ontzettend belangrijk en het belangrijkste is dat het werkt bij James want je kunt ook tot de conclusie komen dat je opvoeding niet bij je kind past. Als je je kind iedere dag 10 keer op de trap moet zetten omdat hij of zij niet luistert denk ik dat je moet nadenken of het wel de juiste manier van handelen is. Wat is de behoefte aan je kind?

Liefde staat hier in huis centraal. Ik ben benieuwd wanneer het moment komt dat James zegt: ‘Mam, stop is met al die kusjes want ik word er gek van!’ ik vind het heerlijk om James te knuffelen en liefde te geven. Mijn moederhart zit overvol liefde voor dat kleine mannetje. Ik vind het belangrijk om te laten weten dat we James lief vinden, respecteren en naar hem luisteren. Zo vind ik het ook fijn dat James ziet dat Merijn en ik liefdevol met elkaar omgaan.

Een combinatie tussen de opvoeding van jezelf en van je partner.

Merijn komt uit een gezin met gescheiden ouders. Dat maakt het nog net wat belangrijker voor ons om een liefdevol gezin te zijn. Het komt heus weleens voor dat we een discussie voeren met James erbij en dat moet natuurlijk ook kunnen mits het allemaal netjes blijft natuurlijk maar als er irritaties om de hoek komen kijken dan is een blik voldoende en weten we beide dat we dit op een later moment, als James er even niet is, beter kunnen uitspreken.

Ik heb een vrije opvoeding gehad. Mijn ouders lieten mij vrij in het maken van keuzes, school, werk en liefde. Ik mocht alles zelf bepalen en kreeg hulp wanneer ik hierom vroeg. Advies kreeg ik er wel altijd bij, gratis en voor niks. Dat is ‘ouders eigen’ denk ik. Je bent zelf ook jong geweest en hebt voor dezelfde keuzes gestaan. Je wil je kind dan natuurlijk behoeden voor de fouten die jezelf hebt gemaakt. Ik denk dat je je kind ook vrij moet laten om fouten te maken dat is juist een belangrijk leerproces.

Ik wil James meegeven dat we trots op hem zijn.

Belonen op goed gedrag zit niet in onze opvoedstijl. Kinderen die een smakgeld krijgen bij een goed rapport, zwemdiploma of een behaald rijbewijs vind ik niet nodig. Ik wil James juist meegeven trots op hem te zijn zonder dat hij hiervoor moet presteren en daarbij wil ik hem meegeven dat hij het niet voor ons moet doen maar voor hem zelf.

Ik had ‘vroeger’ op de middelbare school best wat harder kunnen studeren maar ik was toen tevreden met een 6je. Meer moeite deed ik er dus ook niet voor waar ik later vaak tegenaan ben gelopen. Dit zal ik dus ook meegeven aan James maar als hij op dat moment ook genoegen neemt met een 6je (terwijl hij beter zou kunnen) dan is het zijn keuze. Ik heb wel een top tijd gehad op de middelbare school en wellicht was dit minder geweest als ik meer tijd aan het studeren besteedde. Alles heeft zijn voor en zijn tegens!

Wat is jullie opvoedstijl? Stellen jullie het weleens bij?