Browsing Tag

moederschap

Mama &zo

En, komt er nog een tweede kind?

En, komt er nog een tweede kind?

En en en? James is nu één jaar oud dus wanner komt de tweede? Willen jullie nog een tweede? ben je al zwanger? Heb je al plannen? En, wanneer komt er gezinsuitbreiding? Dit zijn de meest normale vragen als je eerste kind nét een jaar is geworden.

Jeetje, ik ben nog bezig om de eerste bevalling te verwerken. Oke, dat is een grapje maar het lijkt allemaal nog als de dag van gisteren zo dichtbij. Het is voor mij ook nog niet helemaal te bevatten dat James nu echt aan zijn dreumes jaar gaat beginnen maar goed, het levende bewijs loopt hier vrolijk rond.

Ik heb nooit beseft dat een kind krijgen zo heftig en intens kan zijn dan dat het is. Althans, voor ons en daar heeft mijn gezondheid eigenlijk helemaal niks mee te maken. De eerste periode, na de bevalling, was de allermooiste maar ook de allerheftigste periode van mijn hele leven en dat zegt nogal veel in mijn situatie denk ik zo! 😉

Het is natuurlijk ook ‘leuk heftig’ want het kindje dat je samen, uit liefde hebt geknutseld kun je eindelijk vasthouden en liefde geven. Toch heb ik mezelf daar op verkeken en dat terwijl James eigenlijk een hele makkelijke baby was als ik het vergeleek met andere gezinnen.

Hoezo genieten van zwangerschap, ik wil hem zien!

Als je geen kinderen hebt weet je nou eenmaal niet wat je te wachten staat en dan kun je nog zoveel verhalen lezen, op Google zoeken en mensen kunnen het nog zo vaak tegen je zeggen maar je kunt jezelf er dan op dat moment gewoon nog niks bij voorstellen.

Toen ik 41,5 weken zwanger was, zei iedereen: ‘Geniet er nog maar even van hoor, als hij er straks uit is dan kan je niet meer lekker uitslapen of een filmpje kijken’ en ik dacht: ‘Genieten? met zo’n buik? HOE DAN?!’ en ik dacht: Hij moet eruit, ik wil hem zien en dan kunnen we pas beginnen met genieten.

Dat laatste is zeker zo. Ik was opslag verliefd op James maar dat neemt niet weg dat je hele leven van de een op de andere dag compleet veranderd. Je hebt een grote verantwoordelijkheid en kinderen hebben is zorgen hebben. Dat zou zo een synoniem kunnen zijn. Hoewel je kind kerngezond is, zijn kinderen ook zorgen en dat zal altijd zo blijven als ik mijn ouders moet geloven.

Minder snel dingen ondernemen met twee kids?

Kleed ik hem nu te warm aan? Heeft hij het nu toch koud? Zal hij honger hebben? Is hij moe? Is hij nu blij of juist niet? Wat is dit vlekje nou weer? Plast hij wel genoeg en ziet zijn poepluier er wel gezond uit? Je moet werkelijk alles van je kind leren kennen.
De eerste nacht thuis met James was echt heel zwaar. Hij was nauwelijks te troosten, wilde niet in zijn wiegje liggen, ik lag erbij als een verrotte zoutzak door de operatie en Merijn was helemaal kapot door de hele hele ziekenhuisweek.

Na mate de tijd vordert en je je kind beter leert kennen wordt alles nou eenmaal een stuk makkelijker James is nu één jaar oud en kan alles prima duidelijk maken, slaapt altijd de klok rond, mits hij ziek is, eet en drinkt prima en we kunnen overal gaan en staan waar we willen. Dit zal je toch minder snel doen als je twee kids hebt, toch? of niet?

Wij willen zeker weten nog kind(eren) als het zo mag zijn want zwanger worden is en blijft een groot wonder. Voorlopig vinden we het zo wel prima en daarbij wil ik eerst echt de hoognodige kilo’s afvallen voordat ik opnieuw zwanger word. Voor nu genieten we intens iedere dag van James en alles wat bij het ouderschap komt kijken maar mochten het ooit lukken dan willen we zeker een broertje of zusje voor James in elkaar knutselen.

Wanneer voel je dat het goed is zoals het is? En wat zijn voor jou nou eigenlijk rammelende eierstokken?

Baby ABC
Mama &zo

Baby Alfabet

Baby Alfabet tag!

In de bloggerwereld gaan er altijd wat leuke tags het internet over en het leek mij erg leuk om de Baby- ABC tag te doen. Een leuke tag met woorden die te maken hebben met ouderschap, zwangerschap en hoe James nu is. Ik spreek naar James toe omdat het eigenlijk ook om hem gaat.

A: Altijd. Ik zal wat er ook gebeurd altijd zijn moeder zijn. Jij zal wat er ook gebeurd altijd mijn zoon zijn en we zullen hem zijn hele leven altijd voorzien van oneindig veel liefde.

B: Blog. Tja mijn blog staat wel centraal voor deze gehele periode. Dit alles, de zwangerschap, bevalling en het moederschap, gaf mij zoveel inspiratie dat ik dagelijks ben gaan bloggen. Ik had toen ik zwanger was ontzettend veel vragen aan mijn moeder over ‘vroeger’ toen ik nog een kleine babyspek was. Gelukkig hield zij allerlei geboorteboeken bij en had ik genoeg informatie. Hoe leuk is het dat James later van alles kan teruglezen over zijn leven?

C: Cadeau. Dit was een van de moeilijkste letters maar eigenlijk zegt het woord al genoeg. James is ons grootste cadeau ooit!

D: Dreumes. Het duurt niet lang meer voordat James alles ‘zelluf’ wil doen en het baby-zijn achter zich laat. Hoewel hij nu al eigenlijk niks meer doet wat een baby wel doet.. Knuffelen met mama bijvoorbeeld! Nee, hij heeft het veel te druk om lekker te knuffelen. Hij wil de wereld ontdekken!

E: Eten. James kan vanaf je allereerste hapje al super goed eten. Ik hoor van veel mensen dat er altijd een mindere eet- periode komt bij een kind. Nou ik moet het bij onze kleine grote man nog zien! Spruitjes, broccoli, bloemkool of boontjes? Hij eet het allemaal net zo lief!

F: Fiep. Ik zweer bij een fiep. Gelukkig is James niet zo gehecht aan zijn fiep, het staat natuurlijk een stuk leuker zonder en dat doet hij prima. Als hij gaat slapen is het wel een must, dan vindt James het heerlijk om lekker tuttend in slaap te vallen. Overdag laat ik zijn fiep in bed liggen en dat gaat eigenlijk altijd wel goed.

G: Gezond. In mijn situatie met allerlei medicijnen en infusen is James toch gezond ter wereld gekomen. Het was tot op de laatste moment ontzettend spannend aangezien er geen studies konden uitwijzen dat deze heftige medicijnen niks met James zijn gezondheid zouden doen. Gelukkig is alles rond en gezond en nu is het onze taak om dit voort te zetten!

H: Hoera. James kon eerder zijn handjes omhoog doen als wij ‘HOERA!’ riepen dan dat hij zwaaide of zelf met de vork kon eten. We zijn bewust zo vroeg begonnen met dit ‘kunstje’ omdat ik het zo leuk zou vinden als hij op zijn verjaardag zijn handjes omhoog doet bij het zingen. Dit moeten we nog even afwachten maar ik denk dat we wel een mooie foto kunnen schieten!

I: Intelligent. Dit moet later op school nog blijken en dat vinden wij overigens ook totaal niet belangrijk, als hij maar plezier heeft en zijn best doet is het prima. Toch vind ik je nu al een intelligent mannetje. James begrijpt veel voor zijn leeftijd en kan alles goed duidelijk maken.

J: James. James, de naam die wij met grote trots aan hem hebben gegeven. Maandenlang allerlei namenboekjes bekeken en vele discussies later zijn we allebei super blij met deze naam. Hij is ook gewoon echt een James!

K: Keizersnee: James is doormiddel van een keizersnee ter wereld gekomen. Het proces bleef steken op 4cm steken en hoeveel weeën ik ook weg pufte, niets hielp. Gelukkig mocht ik bijblijven en werd ik niet onder algehele narcose gebracht. James mocht na het onderzoek bij de kinderarts direct op mijn borst liggen. Die eerste ontmoeting is om nooit meer te vergeten.

L: Liefde & Lachen. Liefde & Lachen zijn twee belangrijke ‘emoties’. Hier kan ik wel een heel verhaal over typen maar wij hebben gewoon heeeeeeel veeeeeel liefde voor jou James. En een dag niet gelachen is een dag niet geleefd!

M. Mama. Jij bent degene die mama, mama heeft gemaakt. Jij bent degene die mama voor het eerst mama gaat noemen en jij laat mama, mama voelen! Moederschap is een heel bijzonder iets. Ik kan het moeilijk omschrijven maar het is gewoon geweldig, prachtig en voor altijd.

N. Nee. James kan al heel goed duidelijk maken als je iets niet wil en dus is het woordje ‘nee’ een vaak gezegd woordje thuis. Ik probeer het zoveel mogelijk te vermijden omdat ik het vreselijk vind als er de hele dag ‘nee’ wordt geroepen, dat brengt onnodig een negatieve sfeer in huis. Ik geef aan wat je wel mag en leidt je af met jouw speelgoed. Soms is dat lastig want hij je bent een klein boefje! En jij zegt ook nee als je ja bedoelt, je lijkt wel een vrouw, hihi!

O: Opa & Oma. James kan zo genieten als je bij opa & oma bent. Lekker spelen in de tuin met het huisje. Nee als we bij opa & oma zijn zie je mama niet meer staan hoor! Behalve als je jezelf pijn doet, dan mag mama je troosten!

P: Papa. Jeetje, die kunnen we natuurlijk niet vergeten! Met papa ga jij ’s avonds altijd in bad en dat vind jij geweldig. Lekker gek doen en stoeien en het liefst spelen jullie ‘pakkertje’. Wat kan je toch schateren van het lachen, heerlijk!

Q: Quote. Dit is een engels woord en dit heb ik ook afgepakt van de vorige tagbloggers Kelly en Shirley. Het is natuurlijk super gaaf dat jij uiteindelijk grappige zinnen kunt kletsen.

R: Rust, Regelmaat en reinheid. Op deze manier hebben we jou opgevoed en het is de bedoeling dat we dit, totdat je op eigen benen kunt staan, volhouden. Je ligt op tijd in bed, je krijgt op vaste tijden eten en gaan iedere dag even naar buiten. Dit werkt voor ons het beste en jij doet het er super goed op James!

S: Swip, Sterk en speciaal. Dit was een letter die te moeilijk was om echt één woord te kiezen. Je zal altijd een heel klein beetje een Swip blijven. Zo noemde we James toen we nog niet wisten dat het een James zou worden. Sterk, ben je sowieso door alle medicijnen ben je toch gezond ter wereld gekomen en fysiek begin je ook al een beetje babyballen op je armen te krijgen 😉 Speciaal was je, ben je en blijf je voor altijd.

T: Temperamentvol. Dat ben jij ongetwijfeld.. Jij weet precies wat je wil en laat je niet zomaar iets vertellen. Met alleen maar een ‘nee’ ga jij niet akkoord. Nu is het nog leuk om te zien dat jij echt een eigen willetje hebt en op de grond gaat zitten omdat je niet akkoord gaat met onze ‘regeltjes’. Ik ben benieuwd hoe het gaat als je straks 16 bent!

U: Uitstapjes. Dat vinden we heerlijk om te doen en vooral als papa vrij is van zijn werk. We gaan dan vaak met z’n drietjes zwemmen bij Centerparcs, naar de dierentuin of gewoon een dagje rondlopen in de stad. Nu jij steeds meer begrijpt en beter kunt lopen zijn de uitstapjes extra leuk. Jij geniet hier intens van en wij dus ook!

V: Verjaardag. Je eerste verjaardag is bijna een feit en dat is natuurlijk wel heel speciaal dus dat gaan we vieren met heel veel Nijntje en een suikervrije cupcake!

W: Wens. De grootste wens voor papa en mama was dat jij ooit in ons leven zou komen. Gezond, knap, lief, schattig dat is allemaal bijzaak en leuk dat het zo goed is ‘uitgepakt’ maar onze grootste wens heb jij laten uitkomen. Makkelijk he? Je hoeft er alleen maar te zijn!

X: Xylofoon. Nog zo’n moeilijke beginletter. Dit is meer een goed woord voor galgje dan dat het op jou slaat. Hoewel je wel houdt van muziek maken op je trommel, sambaballen, gitaar en piano dus wellicht komt er ooit nog een Xylofoon optreden bij? 😉

Y: Youtube. Papa en mama leggen alles vast op camera, je eerste hapje, de eerste keer zwemmen, de eerste stapjes en nog veel meer leuke momenten. We hebben niet alles op YouTube gezet hoor, ben maar niet bang! De leukste momenten die verantwoord zijn op het internet, kun je daar terugvinden!

Z: Zoon. Jij bent onze, tot nu toe, allerliefste zoon! Je zult ook altijd onze zoon blijven als zal je daar vast niet altijd blij mee zijn in je puberjaren! 😉

Ik had verwacht dat ik wel een tijdje bezig zou zijn met het invullen van deze tag. Het tegendeel is waar, het was zo af. Alles ging vanzelf! Ik vond het leuk om in te vullen dus voel je vrij om deze tag over te nemen. Link je mij er dan even in? Ik ben benieuwd naar jullie baby alfabet!

Je huis babyproof maken
Mama &zo

Een kind met overgewicht de schuld van de ouders?

Er bestaan dus ook obese baby’s!

Je hoort steeds vaker in de media dat kinderen overgewicht hebben en vaak geven ze de schuld aan de online wereld. Ik denk dat je als ouders dit tot op zekere hoogte best in de hand kunt hebben.

Ik weet nog wel dat ik een aantal maanden geleden bij het consultatiebureau kwam en ze begon de praten over obesebaby’s. Dit heb ik abrupt afgekapt want dat ging wat mij betreft een stapje te ver.

James krijgt alleen maar suikervrije producten met af en toe een Nijntje koekje daargelaten. Sterker nog, hij heeft nog nooit iets anders gedronken van water of thee. Tja melk maar dat krijgt iedere baby!

Ik vind het belangrijk dat James zo gezond mogelijk leeft. Ik ben geen moeder die altijd snoep zal verbieden want zo af en toe zal hij uiteindelijk best een snoepje mogen. Het blijft immers een kind en doordat krampachtig aan te pakken bereik je vaak het tegenovergestelde.

Speelt de online wereld een rol bij obese kinderen?

Het nieuwe voedingsbeleid op de meeste basisscholen vind ik alleen maar goed. Hoewel de traktaties van mij best wat suiker mag bevatten. Mijn tijd op de basisschool waren er genoeg kinderen die kindercola meenamen en wat lekkere koekjes voor in de middag. Super slecht en ik denk dat je dit je door het nieuwe voedingsbeleid het overwicht probleem voor een grootdeel teckelt.

Het internet werkt natuurlijk ook niet echt mee. De kinderen tegenwoordig kijken alleen nog maar YouTube en om eerlijk te zijn doe ik precies hetzelfde. De televisie staat hier nauwelijks aan omdat ik mijn programma’s bekijk op het tijdstip wat mij uitkomt.

Door het internet en de rest van de spelcomputers spelen de kinderen nog nauwelijks buiten. Dit is toch echt te verwijten aan de ouders zelf. Als het een beetje weer is dan zou ik James naar buiten sturen en ga ik desnoods mee om het leuker te maken. Samen hutten bouwen en een potje voetballen is gezond en in mijn ogen een stuk leuker dan de hele dag binnen achter de ipad, laptop of televisie.

Ik ben ook een voorstander van een sportvereniging. Ik heb altijd met veel plezier onder tennis en voetbal gezeten. Je verbreed je vriendenkring en je bent bezig met je lichaam. Gelukkig denkt Merijn hier hetzelfde over en zullen we James aansporen om een sport te beoefenen. Ik zal samen met hem kijken wat hij leuk vindt en krijgt hierin natuurlijk de vrije keus.

Een kind met overgewicht de schuld van de ouders?

Een kind met overgewicht hebben is niet fijn. Je kunt er niet altijd iets aan doen. Als er medisch iets mis is dan kun je niks anders doen dan je kind zo gezond mogelijk te laten leven. Je kunt er natuurlijk wel aanleg voor hebben maar ook hier spelen de ouders een rol in.

Ik heb zelf nooit overgewicht gehad. Ik had altijd een normaal BMI. Ik was zeker niet dun maar mijn lichaam was gezond en zat hierdoor lekkerder in mijn vel. Inmiddels ben ik een hele hoop kilo’s aangekomen door de medicijnen en is het lastig deze er weer af te sporten.

Een gezond lichaam is belangrijk. Je hebt maar een lichaam waar je het je hele leven mee moet doen en daar moet je dus ook goed voor zorgen. Kinderen met overgewicht voelen zich vaak een buitenbeentje, zijn sneller moe en worden misschien wel gepest. Wij als ouders hebben hier een groot aandeel aan. Zolang ze nog geen eigen keuzes kunnen maken en gemakkelijk dingen van je aannemen, lekker laten bewegen en gezond koken!

Het wordt moeilijker als je kind ouder wordt en bezeten wordt door de online wereld. Ik denk dat je hier als ouders dan nog steeds het verschil kan maken doordat je er vroeg mee begint om duidelijk te maken dat gezond leven belangrijk is. Dit zal dan meegroeien als hij ouder wordt. Als je er later mee begint wordt het lastiger en heb je het niet altijd mee in de hand. Je kunt er in ieder geval voor zorgen dat je thuis niet alleen maar ongezonde dingen in de kast hebt liggen!

Wat is jullie mening? Ben jij als ouders verantwoordelijk voor je kind met overgewicht?

negatieve zwangerschapstest
Mama &zo

De impact van een negatieve zwangerschapstest!

Ik dacht oprecht dat het zo ‘gepiept’ was.

Een negatieve zwangerschapstest is het ergste wat je kunt zien als je kinderwens opspeelt. Het duurde bij ons minimaal twee jaar waarin de nodige testen zijn gekocht. Allemaal negatief. Het moest onderhand eens gebeuren maar de moed zakte ons aardig in de schoenen.

 Iedere maand een negatieve zwangerschapstest is om depressief van te worden. Het was zelfs zo erg dat we iedere keer naar een andere winkelketen gingen omdat we bang waren dat ze er een keer iets van zouden zeggen. Dat zou hoe dan ook onprofessioneel zijn maar ze herkende ons zeker. Je kon er de klok op gelijk zetten dat wij weer binnen kwamen wandelen om een testje te kopen.

Het plan was dat wij op onze bruiloft in september 2012 zouden vertellen dat er een mini mensje in mijn buik zou zitten en wij ouders mochten worden. Dat liep compleet anders!

Ik dacht oprecht dat het zo ‘gepiept’ was. We hadden jarenlang bij het biologie vak op school geleerd hoe we het moesten voorkomen en dat alles moesten we weglaten en dan zouden we zwanger worden. Al die programma’s over tienermoeders keek ik met volverbazing. Zij wilde het niet, wij heel graag en waarom lukt het dan niet?!

Geforceerd ‘knutselen’ werd onvermijdelijk.

Ontpillen, cyclus, vruchtbaarheidsdatum, ovulatietesten, eisprong en allerlei andere termen kwam ik steeds vaker tegen op het internet. Ik heb de meest wanhopige en domme vragen gesteld: ‘Wanneer word ik zwanger?’. Alsof ik had verwacht dat er een termijn uit kwam rollen ofzo?!

De zwangerschapssymptomen staat zo ongeveer gelijk aan menstruatieklachten dus dat heb ik op een gegeven moment maar opgegeven. Iedere maand, als het weer zo ver was, kneep ik in mijn borsten en probeerde ik te voelen of het nu gevoeliger was dan anders. Je haalt je van allerlei dingen in je hoofd maar je kunt er niks mee.

Ik kocht iedere maand een test, we wilde het immers zó graag. Op een gegeven moment ben je aangekomen op het punt dat je geforceerd gaat ‘knutselen’. Dat gaat op ten duur vervelend worden. Knutselen is iets wat spontaan moet gebeuren omdat je elkaar lief Enzo vindt maar niet omdat het moet.

Het duurde ook niet lang voordat we daarmee zijn gestopt maar alsnog bleef het in mijn achterhoofd zitten. Onbewust wist ik precies welke dag ik hem gek moest maken om de kans te verhogen.

We besloten om naar de huisarts te gaan voor onderzoek.

En zo verstreken de dagen, weken, maanden en uiteindelijk jaren. We hadden besloten om naar de huisarts te gaan en het probleem voor te leggen. Bij mij deden ze een bloedonderzoek en Merijn moest zijn kwakje inleveren.

Ik wilde perse niet dat het aan mij zou liggen. Dat klinkt misschien egoïstisch en dat is het ook ongetwijfeld maar ik was toen al ziek. Ik had een hoop medicijnen wat een hoop nare ellende met zich mee bracht. Als ik dan ook nog eens, door mijn lichaam, geen kinderen kon krijgen dan weet ik niet wat ik had gedaan. Mijn lichaam faalde al zo erg, dit kon ik er psychisch niet bij hebben.

De uitslag van beide onderzoeken waren positief. Ik kon mezelf verder laten onderzoeken maar we hadden voor ons zelf besloten hiermee te wachten. We waren nog jong genoeg en we wilde niet al meteen in die medische molen stappen.

Beter geen test dan een negatieve zwangerschapstest!

Het onderzoek hebben we losgelaten en we besloten af te wachten wat er zou gebeuren en of het wel zou gebeuren. Ik kocht zelfs geen zwangerschapstesten meer omdat ik er geen vertrouwen meer in had. Beter geen test dan een negatieve zwangerschapstest. Het geloof in een zwangerschap was compleet verdwenen.

De ovulatietesten waren ook de deur uit. Ik weerhield mezelf om op het internet te zoeken naar tips. Er kwam een verhuizing om de hoek kijken waar ik mezelf volledig om kon storten zodat de zwangerschapswens tijdelijk op de achtergrond verdween.

Maandag 29 september 2014. Ik voelde mezelf al de hele dag vervelend. Ik wist dat mijn menstruatie eigenlijk die zondag al had moeten starten. Mijn cyclus was al die tijd perfect en ik was nooit overtijd. We hadden geen testen meer in huis want die hadden we weggegooid. Na mate de dag vorderde werd ik steeds meer moe, ik voelde me anders dan anders maar ik kon het gen plek geven.

Ik stuurde Merijn een appje dat als ik vanavond, als hij klaar was met werken, nog niet ongesteld zou zijn hij toch maar weer eens een test moest kopen.

De impact van een negatieve zwangerschapstest!

Merijn kwam thuis met een test. De zoveelste. Het zal wel weer niet zo mogen zijn en normaal gesproken deed ik die testjes vaak alleen. Deze keer wilde ik het samen met Merijn doen.  Hij had een digitale test meegenomen omdat de rest was uitverkocht. Lekker duur dus. Ik pieste voor de zoveelste keer in een bakkie en we gingen samen aan de eettafel zitten. Ik hield mijn hand op de test omdat ik niet durfde te kijken.

ZWANGER!. Ik zei nog tegen Merijn: ‘Ik vind het slecht van die fabrikant dat ze eerst het woord zwanger laten verschijnen en daarna pas het woordje ‘niet’. We bleven nog enkele minuten wachten maar er verscheen geen woordje NIET.

We waren eindelijk zwanger. Ons geluk kon niet op en de volgende dag hebben we nog een berg testen gedaan omdat we het beide niet konden geloven. Na dik 2,5 jaar knutselen was het ons dan eindelijk gelukt. En waarom nu wel? Ik heb geen flauw idee!

De impact van een negatieve zwangerschapstest is groot en vooral als je al een hele tijd bezig bent om kinderen te krijgen is het vreselijk. Iedere emotie komt om de hoek kijken en je voelt jezelf volledig machteloos.

Nu, nog twee jaar verder, loopt hier een klein, gezond en vrolijk mannetje in huis wat binnenkort van een baby naar een dreumes veranderd. Wat een geluk hebben wij maar wat zijn er moeilijke momenten geweest. Angst, onzekerheid, verdriet, boosheid, onbegrip.. alles! !

Je leest dit misschien als je al een hele lange tijd bezig bent om zwanger te raken. De goude tips heb ik niet maar je kunt mij altijd contacten als je ergens vragen over hebt of je gewoon je verhaal kwijt wil. In de comments zodat iedereen ervan kan leren maar natuurlijk ook privé. Contact@lonnekeschrijft.nl

Mama &zo

Het consulatiebureau!

Het consultatiebureau ook wel genoemd: concentratiebureau, stond afgelopen week weer op de planning. James moest weer twee vervelende prikjes krijgen en verder de gebruikelijke controle. Ik vertel jullie in deze blog meer over onze ervaring en natuurlijk de update van James!  Lees verder

ervaring de ziekte van crohn
Persoonlijk

Mijn jeugd en de rol van mijn moeder!

Zij is alles in één.

Mijn moeder is mijn psychiater, verpleegster, kokkin, vertrouwenspersoon en een goede vriendin. Zij is de vrouw die centraal staat in mijn leven. Een persoon waar ik echt mezelf bij kan zijn en iedere emotie die er bestaat te delen en tot slot een speciaal plekje heeft in mijn hart.

Ik kan mezelf niet veel herinneren van mijn jonge kinderjaren. Er zijn zoveel leuke herinneringen aan mijn jeugd dat ze niet allemaal in mijn ‘herinningsplekje’ passen in mijn hoofd.

Mijn moeder was vroeger altijd aan het werk overdag. Als zij thuiskwam was het eten, kletsen, Goede Tijden kijken en naar bed. We zagen elkaar een stuk minder dan de meeste gezinnen en dat was op dat moment prima.

Ik zat huilend aan tafel mijn boterham te eten.

Ik moest namelijk in groep 1 en 2 verplicht thuis om gezellig met mijn moeder te lunchen. Iedereen mocht overblijven maar mijn moeder wilde dat moment zolang mogelijk uitstellen. Zij kon mij niet loslaten terwijl ik vaak huilend mijn boterham at omdat ik graag naar school wilde, daar waren mijn vriendjes.

De omgeving begreep niet dat ik het ‘thee- moment’ niet miste samen met mijn moeder als ik uit school kwam. Ik was daar niet mee bezig. Ik wilde naar buiten, voetballen. Mijn moeder kon hier prima evenwicht in houden. Zij begon vaak later met haar werk en kwam altijd eerder thuis om te koken en met ons te kletsen.

Mijn moeder had de verzorgende taak.

Tegenwoordig zijn die verhoudingen veranderd. Het wordt nu meer geaccepteerd dat een vrouw ook wil werken en niet alleen standaard voor de kinderen zorgt. Hoewel mijn moeder, ook wel mijn verpleegster, in mijn kinderjaren ook altijd mee naar de dokter, tandarts of orthodontist. Zij was degene die mijn kleding streek en voor het eten zorgde. Papa was er altijd als er gestoeid moest worden, wij een balletje wilde trappen of een potje schaak wilde spelen.

In de kinderjaren hadden wij een oppas. Die oppas was altijd thuis als ik van school kwam. Ik vertelde haar hoe mijn dag was, we dronken thee en deden leuke spelletjes. Als mijn moeder thuiskwam, ging ze koken en aten we met het hele gezin aan tafel. Behalve op vrijdag, dan aten we op de bank voor de televisie.

Zij zag dat.

Mijn moeder, ook wel psychiater riep vaak tijdens het eten: ‘Nu mag Lonneke iets vertellen, allemaal luisteren’. Het was voor mij lastig om boven mijn drie grotere broers uit te komen qua gesprekstof. Zij zag dat. Zij wilde dat ik ook mijn verhaal kon delen. We waren allemaal geluk en het feit dat ik dit nu nog weet, zegt genoeg.

Toen ik oud genoeg was mocht ik van de zaak van mijn ouders naar huis fietsen. Dit was geweldig. Ik at daar, vertelde hoe mijn dag was en wat mijn plannen waren voor de rest van de dag. Ik ging vaak voetballen en met slecht weer vermaakte ik mezelf met wat vrienden in de ruimte boven de winkel. Een toptijd!

Mijn moeder, ook wel vertrouwenspersoon.

Mijn moeder, ook wel vertrouwenspersoon. Zorgt ervoor dat ik altijd alles heb kunnen vertellen. ‘Als je eerlijk bent word ik nooit boos!’. Ik was als de dood dat zij mij het huis wilde uitzetten toen ik vertelde dat ik had gerookt. Dat gebeurde niet. Zij was teleurgesteld. Het meest pijnlijke voor een kind om te horen. Dezelfde avond zaten we gezellig aan tafel een peuk te roken. Ze was nooit boos en als, dan nooit lang.

Mijn moeder, ook wel een vriendin. Heeft een speciaal plekje in mijn hart. Dat heeft wel zo moeten groeien. Ondanks onze band altijd goed was, is dit sterker geworden sinds mijn ziekte.

Onze band werd steker door mijn ziekte.

Ik weet nog goed dat ik altijd naar school moest van mijn moeder. Ook als ik buikpijn had. Hup, geen fratsen, gewoon naar school! We hebben nooit ruzie gehad maar op een dag werd ik enorm boos. Ik schreeuwde huilend dat ik echt buikpijn had, dat ik absoluut niet naar school kon door de pijn.

Dit was een moeilijke tijd. Ook voor mijn ouders. Er liepen verschillende onderzoeken die uitwezen dat er niks aan de hand was. Het zat psychisch werd mij verteld. Het was logisch dat mijn ouders mij naar school stuurde. Er was immers niets te vinden.

Ik weet dat zij zich hier schuldig over voelen maar ik neem hen niks kwalijk. Ik zou hetzelfde doen en je moet niet vergeten dat ik in de puberteit zat en dus lekker dwars kon zijn. Hoe dan ook hebben wij deze periode samen doostaan, samen met papa die er ook bij was bij ieder onderzoek. Mijn ziekte heeft ons zo sterk gemaakt dat wij nu alles met elkaar kunnen delen.

Ze is bovenal mijn moeder.

Het bijzondere aan mijn moeder vind ik dat zij goed kan ‘doseren’ en dus naast mijn psychiater, verpleegster, kokkin, vertrouwenspersoon, vriendin, bovenal mijn moeder is en blijft.

Mijn moeder is een vrouw die haar kinderen op de eerste plek zet. In haar geval staan hier vier kinderen en we zijn allemaal gelijk. Dat kan prima, haar hart is groot genoeg om oneindig veel liefde te geven aan ons, de kleinkinderen en haar steun en toeverlaat; papa.

Mijn moeder is ook een vrouw die zegt: Niks geven hoor voor mijn verjaardag. Jullie hebben het zelf hard nodig!’. Nou mam, alsnog een klein beetje een verjaardagscadeau. Ik weet dat je het leuk vindt om mijn artikelen te lezen en dit heb ik speciaal voor jou geschreven.

Mijn moeder is vandaag jarig. Gefeliciteerd mam. Tot straks!

iedere dag iets ondernemen met je kind
Mama &zo

James ritme is veranderd?

Afgelopen maand heb ik, zoals iedere maand, een update gegeven over hoe het met James is en wat hij allemaal heeft geleerd. Het is nog geen week geleden en er is nu alweer zoveel veranderd en dus leek het mij leuk om even te vertellen wat er allemaal anders is sinds afgelopen week. James ritme is veranderd. Lezen jullie mee?  Lees verder

Mama &zo

Herkenbare puntjes van het moederschap!

Ik kan niet meer tot 10 tellen. 

Er zijn bepaalde dingen die je pas voelt als je zelf moeder bent. Natuurlijk ook als vader dus er zullen wellicht punten zijn die je zult herkennen in het artikel. Ik voel me op en top moeder, er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan James denk en dan vooral de drang om voor hem te zorgen. Te moederen…

Laten we bij het begin beginnen. Baby’s leven alleen op melk en de meeste van jullie zullen weten dat ik helaas door mijn hoeveelheid medicatie geen borstvoeding mocht geven. Ik vind dat vreselijk want ik dacht dat ik wel een moeder zou zijn bij wie dat probleemloos zou verlopen. Helaas werd dat intieme stukje van mij afgepakt maar heb ik hierover al eens een blog geschreven inclusief een mooie oplossing, donormelk!

James kreeg in het begin donormelk maar na een tijdje zijn we alsnog overgestapt op de biologische voeding van Hipp. Je zet het flesje in de magnetron en schept de voeding over in een potje om het vervolgens makkelijker in het flesje te gieten. Iedere moeder, en vader, weet dat de hoeveelheid melk iedere keer verschilt. Op de basisschool, die ik gewoon netjes heb afgerond heb ik tot 10 leren tellen maar hoe vaak ik de tel kwijtraak terwijl ik zijn torrentje melk vul is ontelbaar!

Ik zing onder de douche maar dan wel kinderliedjes… 

Ik kan absoluut niet zingen maar ik vind het heerlijk om onder te douche mezelf helemaal te laten gaan. Wat zingen betreft hè. Hoppa een Spotify- lijst aan op mijn telefoon en lekker mee ‘blere’ terwijl ik mijn goddelijke lichaam was. Dat kan niet meer hoor sinds James er is. Ik douche heel stiekem en op mijn allerzachtst wanneer hij aan het slapen is. Het zou wel erg sneu zijn als hij wakker wordt door de zang ‘kunsten’ van zijn moeder.

Nu betrap ik mezelf er vaak altijd op dat ik onder de douche kinderliedjes aan het mee neuriën ben! Berenbotje, op een grote paddenstoel en zelfs ‘alle eendjes in het water’ komt voorbij. Ik probeer het te herstellen door een ‘grote mensen’ nummer te luisteren maar ik eindige op een of andere manier altijd bij een kinderliedje.

Herkenbare puntjes van het moederschap! 

Mijn moeder belde mij via FaceTime, mijn telefoon lag boven, ik zat op het toilet maar op mijn mac komt de oproep gelukkig ook binnen. Ik ren naar mijn pc om de oproep te beantwoorden en ik val keihard. Lees, echt keihard over James zijn speelgoed. Ik heb er serieus een schaafwond aan overgehouden. Heerlijk, moeder zijn!

James vond het als baby’s, net als vele baby’s met hem, heerlijk om bij papa of mama in slaap te vallen. Het liefst als wij een beetje door het huis aan het rondwandelen waren en hem tegen ons aanhielden. Ik heb zoveel gezongen en gewiegd dat dit doorging op het toilet. Ik dacht, wat doe ik nou? En ik zat gewoon op en neer te wiegen op het toilet.

Ik kan eindeloos door schrijven over deze herkenbare puntjes! Buiten de standaarddingetjes zoals altijd stinken naar spuug, poep en plas, niet kunnen douche omdat je gewoonweg geen tijd hebt en de hele dag bezig bent maar aan het einde van de dag eigenlijk niks hebt gedaan…

Welke punten herken jij of heb jij nog meer puntjes? Laat het weten in de comments!

buitenspelen met een baby
Mama &zo

Buitenspelen met een baby!

Buitenspelen met een baby! Dat komt nu wel aan de orde aangezien het heerlijk weer is momenteel. Helaas aankomend weekend weer wat minder maar goed, we gaan er even vanuit dat het weer langzaam beter wordt en we steeds vaker in de tuin kunnen zitten!  Lees verder

baby 11 maanden
Mama &zo

Mijn baby is 11 maanden!

Jippie, mijn baby is 11 maanden. Ja, zolang James nog een baby is zeg ik graag nog baby! Jeetje, over een maand is hij gewoon 1 jaar en laat hij het baby zijn achter zich. Nu moet ik eerlijk bekennen dat hij nu al goed op weg is en ik weinig echte ‘baby’ dingetjes terug zie, slik!  Lees verder

verhuizen
Persoonlijk

Wij gaan wéér verhuizen!

Wij gaan wéér verhuizen en ik heb er helemaal geen zin in maar goed, het is voor ons wel veel makkelijker als we het doen. Het allerliefst zou ik nu met Merijn een huis kopen en in Geldrop gaan wonen maar dat gaat niet, helaas. Maar waar gaan we dan heen?!  Lees verder