Toen ik zwanger was leek het me ontzettend gaaf om met James te gaan babyzwemmen. Helaas ging het toen met mijn gezondheid steeds slechter waardoor het daar niet van is gekomen maar nu het een stukje beter gaat heb ik besloten om eens een lesje bij te wonen. Afgelopen maanden gingen we samen zwemmen en in deze blog vertel ik je mijn ervaring!
Ik denk dat de grootste nachtmerrie van iedere moeder hetzelfde is en dat is je net geboren kindje laten vallen. Dat is natuurlijk verschrikkelijk en als zoiets gebeurd doe je dat absoluut niet expres maar ja, je hebt wel een schuldgevoel voor een hele lange tijd. Helaas is voor mij die nachtmerrie uitgekomen en ben ik samen met James van de trap gevallen.
Het is weer maandag en dat betekent een nieuwe blog van ‘Leven met Lon in een fotodagboek’. In deze blog zien jullie hoe onze afgelopen week was voormiddel van 7 foto’s met als hoogtepunt wel 5 december. James zijn eerste pakjesavond was geweldig en dat hebben we dus ook zeker vastgelegd! Kijk je mee?
Wauw, ik blijf het zeggen maar wat gaat de tijd toch ongelofelijk snel met een kleintje in je leven. James wordt al echt een grote baby! Hij ontwikkelt steeds meer zijn eigen karakter en daarom leek het mij leuk om typische baby dingetjes met jullie te delen. Lees je mee?
– James heeft het liefst altijd iets in zijn handje, het is echt een tut-kindje. Lekker met een knuffel of doekje in zijn handje in slaap vallen, dat doet hij het liefst!
– Hij staat het liefst de hele dag door! Als je hem aan zijn handje optrekt gaat hij vanuit de zit- stand direct staan en stevig! papa liep al met 8 maanden dus we vrezen het ergste!
– Als hij naar bed moet, zit meneertje plots vol met verhalen en begint hij van alles te brabbelen en te lachen.
– James poept het liefst in een net verschoonde luier, heerlijk vindt hij dat! 😉
– Badderen, hij kan er geen genoeg van krijgen! Hij vindt het heerlijk om lekker te ‘zwemmen’ in zijn badje.. hoewel hij nu ook het liefst gaat staan in bad.
– James vind dieren en dan vooral honden helemaal geweldig. Hele gesprekken voert hij met onze viervoeter Max en wordt boos als hij niks terug zegt.
– Nieuwsgierig, dat is hij zeker! hij wil niks missen en kan moeilijk de rust vinden om overdag lekker te gaan slapen. Hij wil het liefst de hele dag spelen & kletsen.
– Het is gefrustreerd als ik hem de fles geef en zijn handjes vasthoudt. Het liefst doet hij het allemaal zelf maar wordt dan weer verdrietig omdat het niet lukt. De lieverd!
– James kan ook hele harde scheetjes laten! Soms kijken we elkaar aan en komen we daarna tot de conclusie dat dat harde geluid toch uit dat kleine mannetje wat in de box ligt komt.
– James kan ook heerlijke natte kusjes geven. Pas maar op hoor want hij eet heel je wang het liefst op!
– James heeft zoals ieder kind, nu al een bak vol speelgoed maar het allerliefst speelt hij met zijn eigen billendoekjes. Geweldig dat gele pakketje van Zwitsal.
– Veel baby’s huilen als ze uit bad getild worden om vervolgens aangekleed te worden. James doet dit nooit. Hij vindt het geen probleem en lacht vrolijk verder!
Dit waren de typische baby dingetjes van James. Herken jij er een?
Het is weer tijd voor een ‘leven met Lon in een fotodagboek’ blog! In deze blog zien jullie hoe de afgelopen week was doormiddel van 7 foto’s. Helaas is de kwaliteit van sommige foto’s niet zoals ik het zou willen. Ik ben er nog niet helemaal aangewend om alles te knippen met mijn camera maar gelukkig is de kwaliteit van de meeste telefoons tegenwoordig redelijk goed. Het was een drukke maar super gezellige week dus.. lees je mee?
Fotodagboek LonnekeSchrijft
Maandag: Het was deze dag eigenlijk te koud om een wandeling te maken maar ik wil, als het enigszins kan, minstens één keer per dag naar buiten samen met James. Omdat hij wat verkouden was wilde ik niet een heel stuk met hem gaan wandelen en deed ik hem in de schommel bij mijn ouders in de tuin. Lekker warm ingepakt heeft hij even kunnen schommelen. Hij vond het super leuk zoals je ziet!
Dinsdag: Ik weet niet of Merijn zo blij is met deze foto maar ja ik vond hem zelf wel super leuk! (sorry schat!) We hadden namelijk besloten om weer naar huis te gaan. Mijn moeder moest veel werken en Merijn was deze week toevallig twee dagen vrij dus we gingen het weer samen proberen. Hoewel het toch even wennen was om ’s avonds met z’n tweetjes op de bank te zitten, genoten we van een doodnormale lunch op de dinsdagmiddag. Nu James ook af en toe een boterham eet, zijn dit echt echt de kleine dingen die het doen..
Woensdag: James wordt groot, ik kan het niet vaak genoeg zeggen maar ik zie hem per dag groter worden en daarbij wijzer! Hij kan steeds meer en dat is natuurlijk hartstikke leuk. Na zijn groente en fruithapje geef ik James een beetje water, ik besloot een tuitbeker te kopen maar toen ik thuis kwam had ik eigenlijk een beetje spijt. Het ziet er natuurlijk super schattig uit maar het is eigenlijk precies hetzelfde als zijn gewone Dr. Brown fles. Daarom geef ik hem nu eerst een paar slokjes uit een normale kinderbeker zodat hij zijn mondspieren kan trainen en kan oefenen om uit een beker te drinken maar omdat hij nog zo klein is geef ik hem daarna nog even deze leuke tuitbeker!
Donderdag: Dit is toch geweldig? zeg eerlijk! Hier kan ik vrij kort over zijn. James wil steeds minder vaak in de box maar minimaal één keer per dag moet hij van mij toch even in de box spelen omdat ik dan ook even mijn handen vrij heb om iets te doen. Als hij op het kleed ligt dan komt onze Max er graag bij liggen om bij te kletsen. James vind dit geweldig, hoewel hij altijd gefrustreerd raakt als hij al zijn verhalen heeft gebrabbeld en er geen respons komt van Max. Wat is het toch een schatje.
Vrijdag: James en ik waren thuis toen ik een hoop bombarie hoorde in de wijk. Ik bedacht me ineens dat het Sinterklaas wel eens zou kunnen zijn. Vorig jaar was dit namelijk ook, Sinterklaas komt dan in een auto met een open dak door de straten van ons dorp rijden. Ik herinner me nog dat ik vorig jaar stellig de gordijnen dichthield omdat ik de kerstboom al had staan, hihi! Ik was super enthousiast, pakte James lekker warm in, liep naar het einde van de straat en ja hoor daar stond Sinterklaas met zijn pieten! Super gaaf toch? Ze gingen het buurthuis in en ik liep automatisch mee naar binnen. Voordat ik het wist zat ik daar met mijn baby van nog geen half jaar oud naar Sinterklaas te kijken. Toen ik na een kwartier dacht: ‘Waar ben ik in hemelsnaam mee bezig’ liep ik toch maar weer naar huis. Ik hoorde mensen zeggen ‘Kijk nou wat schattig, die is denk ik nog geen jaar’ Ze zouden eens moeten weten, hij is nog geen half jaar oud! Hahaha. Ach, we zijn er even uit geweest samen!
Zaterdag: Samen met mijn moeder en schoonzus gingen we even opstap. Nadat we een aantal uurtjes rond hebben gelopen in de stad moest mijn kleine man de fles maar toen hij dit op had wilde hij graag nog een slokje van mijn drinken! Dat mocht natuurlijk niet maar wat ziet het er schattig uit he?
Zondag: Zoals jullie in deze video kunnen zien is Sinterklaas bij ons geweest. Met de hele familie hebben we genoten van dit feest voor jong en oud. Moet je James nou zien zitten met zijn leuke pietenmuts op! Hij zat vol verhalen en wat heeft hij die avond lekker geslapen. Wij hebben in ieder geval leuke foto’s kunnen maken van James & Sinterklaas, volgend jaar zal hij er wellicht met een pruillipje opstaan, hihi.
Al met al was het een gezellige week! Hoe was jullie week?
Een kind is duurder dan een Ferrari. De duurste maand van het jaar is bijna aangebroken en dat heeft invloed op je portemonnee. Ik ben altijd de eerste die riep: ‘Een kind heeft alleen maar liefde nodig’ als mensen om mij heen het ‘excuus’ hadden om geen kinderen op de wereld te zetten omdat er niet (genoeg) geld binnen kwam.
Super naïef natuurlijk want een kind moet regelmatig een schone pamper aan, de blikken melk vliegen als kool over de toonbank en dan hebben we het nog niet over de garderobe van meneer die onderhand iedere maand vernieuwd moet worden.
Ik zag laatst toen ik ging wandelen met James aan de overkant van de weg een moeder lopen met haar kind van een jaar of zes. De haren waren vluchtig in een staart gepropt, een losse trui vol met vlekken, de bekende grijze joggingbroek en niet te vergeten knalgele gaten- Crocs mét sokken.
Niks tegen Crocs hoor. Het is handig als je in de zorg werkt, als je thuis bent of jonger bent dan 10 jaar maar daarbuiten, liever niet. Een grijze joggingbroek zit heerlijk, blauwe en zwarte trouwens ook als je thuis lekker onderuit zit met een bak chips en Cola.
Toen ik ‘thuis’ kwam zei ik tegen mijn moeder: ‘Als ik er zo ooit bij ga lopen, wil je mij dan herinneren aan dit moment’. Nu we een tijd verder zijn begrijp ik de onverzorgde moeder iets beter.
James vindt het tegenwoordig supervet om in een spiegel te kijken en dus ben ik ook genoodzaakt om naar mezelf te kijken. Ik zag ineens dat ik ook al jaren dezelfde kleding draag terwijl James er helemaal hip uitziet.
Als moeder wil je dat je kind er goed uitziet. James heeft nu nooit meer een joggingbroekje aan of iets. Hij draagt iedere dag nette kleding lees: Spijkerbroek met een trui, blouse of T-shirt en zijn haren zitten in een scheiding. Ik loop daarentegen de hele dag met een T-shirt aan waar minstens drie vlekken kots op zit.
Ik heb geen geld voor een nieuwe garderobe. Al het geld gaat naar James. Pampers, blikkenmelk, eten, kleding, billendoekjes, vitamines en speelgoed. En als je vijf maanden bent dan is rustig liggen in de bos met misschien een leuk fleurig knuffeltje niet meer genoeg. Een boek die liedjes zingt of een bal die licht geeft is veel interessanter om mee te spelen.
James vindt het ook heel leuk om tijdschriften te verscheuren en het liefst door de hele kamer te verspreiden. Maar ja, dat is een beetje vreemd voor Sinterklaas om zoiets te geven aan een kind van 6 maanden jong.
Sinterklaas heeft mij gevraagd of ik een aantal cadeautjes wil voorschieten. Ik snap dat wel, het is best duur en er komen per jaar veel kinderen bij. Ik ben de beroerdste niet en ging opzoek naar cadeautjes voor James.
Ik keek op internet en deed zo’n 6 cadeautjes in de winkelmand. ’s Avonds overlegt met Merijn en alles wat prima. We kochten 6 cadeautjes voor 78,- euro. Jeetje, hoe hebben mijn ouders dat vroeger gedaan? Wij waren met vier kinderen en ik kan me herinneren dat iedereen een zak vol cadeautjes kreeg.
We pakken ook een aantal dingen in die James nog heeft liggen. Dat heeft hij vast niet door en als hij het wel door heeft hebben wij het geluk dat hij nog niet kan praten! 😉 Je wil als ouder zijnde, hoe jong je kind ook is, toch cadeautjes geven voor Sinterklaas. De baby in kwestie maakt het niks uit maar het is je eigen gevoel vaak. Het hoort er gewoon bij.
Het is voor een groot deel zeker naïef om te denken dat liefde het enigste is wat een kind nodig heeft. Ik denk niet dat James het een strak plan vindt als ik hem niet meer verschoon en hem de hele tijd kusjes geef. Het hoeft echter niet zo duur te zijn want je kunt natuurlijk ook op tweedehands winkels kijken.
Inmiddels gaan wij ieder jaar naar de speelgoedmarkt waar wij dan grote inkopen doen voor dat jaar Sinterklaas. Dit leggen wij op zolder en komt pas weer naar beneden als het zo ver is. Extra leuk want je weet vaak zelf niet meer wat je hebt gekocht voor je kind.
Ik heb de afgelopen week iedere dag foto’s gemaakt van onze activiteiten. Het leek mij leuk om hier een weekoverzicht van te maken. Op deze manier kunnen jullie zien wat wij hebben beleefd.
Maandag: Als verassing ging ik ’s avonds met James naar mijn schoonzus om samen het Sinterklaasjournaal te bekijken. Dat is natuurlijk veel gezelliger dan alleen. De kids vonden het geweldig dat James mee mocht kijken en die moest dan ook gezellig tussen hen in zitten.
Dinsdag: Ik zit in bad, gewoon in bad, gezellig met het sop te klieren! Deze dag ging James voor het eerst in het grote bad bij mijn ouders thuis. Zijn badje wordt al een beetje te klein en hoewel hij heus nog wel een maandje in zijn eigen badje kan. Was dit leuk om uit te proberen en zoals je ziet, hij vond het gewedig!
Woensdag: Dit is oma’s oppas- dag. We spreken dan vaak af om gezellig te spelen met Sam en James. Als het weer het toelaat gaan we altijd een stuk wandelen. Dit keer liepen wij naar de dierenwinkel waar Samen en James hen ogen uitkeken.
Donderdag: Samen met James een stuk fietsen in de bakfiets. James had veel om naar te kijken en toen we thuis kwamen viel hij als een blok in slaap van alle indrukken die hij had opgedaan. Het is toch wat anders dan in de buggy zitten. En omdat het de tijd van het jaar is, deden wij een pietenmutsje op zijn hoofd!
Vrijdag: Het was tijd om een video op te nemen met mijn moeder. Deze staat inmiddels al online op mijn YouTube- kanaal Lonnekefilmt. Zeker even kijken want we hebben dubbel gelegen van het lachen. De kamer moest natuurlijk wel een ‘beetje’ verbouwd worden om de juiste setting te krijgen.
Zaterdag: Sinterklaas is aangekomen en dat is natuurlijk reden voor een feestje. ’s Avonds in de blokhut tijdens de ‘vergadering’ waar nooit iets besproken wordt maar een hoop kratjes doorheen gaan, hebben we gezellig zitten borrelen. Ik deed altijd mee maar nu moest ik James goed in de gaten houden via de babyfoon.
Zondag: Yes, Sinterklaas is weer in het land en ik wilde op de foto met een mini- pietje. Helaas kon ik geen pepernoten aannemen maar die selfie heb ik mooi in de pocket!
Het was een leuke maar drukke week. Hoe is jullie week verlopen?
James is alweer 5 maanden oud en er zit nu inmiddels wat ritme in de dag. De darmkrampjes en huil- uurtjes zijn nu een beetje verleden tijd en daarom leek het mij leuk om de dagritme van James met jullie te delen. Ik ben ook erg benieuwd naar jullie ervaringen en of tips! Lees je mee?
06:30: Meestal wordt James rond deze tijd wakker. Ik haal hem uit zijn bedje en neem ik hem nog even mee naar ons bed. Na een kwartiertje knuffelen gaan we naar beneden en geef ik hem op de bank zijn eerste flesje melk.
07:00: James heeft zijn flesje op, we kletsen we samen wat en leg ik hem in de box. Ik doe zijn slaapzakje los zodat hij lekker kan bewegen en spelen. Hij zit dan vol verhalen en is altijd enorm vrolijk zo vroeg op morgen. Hij speelt dan wel 45 minuten in de box. Ondertussen ga ik zijn groente en fruit alvast maken zodat dit alvast klaar is voor de dag.
8:15: James krijgt zijn groentehapje! Ja, ik geef zijn groentehapje al vrij vroeg op de dag zodat zijn smaak pupillen nog goed actief zijn om alle groente goed te kunnen proeven. Ik vind dit een prettige tijd omdat ik het graag tussen de flessen door wil geven zodat hij er goed aan kan wennen. Hij vindt Broccoli met wortel heerlijk maar ook een zoete aardappel met bloemkool is favoriet!
8:30: Ik leg James in bed. Zo’n hapje eten is super vermoeiend natuurlijk! Over het algemeen is James 1,5 tot 2 uur wakker voordat hij weer gaat slapen.
11:00: Rond deze tijd wordt James wakker en was ik hem met een washandje, doe ik zijn kleding aan en geef ik zijn vitamines. Daarna geef ik hem de fles. Deze fles drinkt hij niet altijd op omdat hij nu groente krijgt. Hierna is het tijd om te spelen!
13:30:Als mijn gezondheid het toelaat gaan we nu een stukje wandelen. Ik doe meestal een kleine boodschap tijdens dit tripje, we gaan soms ook naar de bossen of naar de kinderboerderij. Meestal blijft hij de heenweg nog actief om zich heen kijken en dommelt hij op de terugweg in slaap. Vandaag zijn we een stukje gaan fietsen met de bakfiets, dat vond hij geweldig!
15:30: Nu geef ik James zijn fruit. Het is algemeen bekent dat je suikerspiegel rond deze tijd wat daalt dus daarom een perfect tijdstip om een lekker hapje te eten. Kort hierna geef ik hem nog een flesje melk. Hij moet deze flesje voorlopig nog krijgen, pas met 6 maanden kan ik dit gaan afbouwen maar hij drinkt zijn fles niet meer helemaal leeg.
17:00: Na wat te hebben gespeeld in de box of op het kleed breekt nu zijn moeilijke tijd een beetje aan. Een huil uurtje is te overdreven maar hij de box of op het kleed vindt hij dan niet zoveel meer aan, daar is hij te moe voor maar in bed nog een klein slaapje doen lukt meestal ook niet. Ik zet hem rond deze tijd voor de tv in de kinderstoel met zijn favoriete ‘serie’ Nijntje, dit duurt maar een paar minuten en daarna gaan we lekker op de bank wat knuffelen samen en meestal pak ik dan een boekje en lees ik wat voor.
18:30: Het is tijd om even met papa te knuffelen zodat ik de bad- spulletjes boven kan klaarzetten. Ik zoek een pyjama uit, leg een schone pamper klaar, zijn bodylotion, ik laat het bad vollopen en pak zijn bad- eendjes. James vindt het zalig om in bad te gaan dus dat is een heerlijk moment om lekker te spetteren en liedjes te zingen!
19:00: James krijgt nu zijn laatste flesje melk van de dag. Hij is helemaal kapot maar er is altijd tijd om na de fles nog even op de arm te spelen. We nemen de dag nog even door, zingen liedjes, kletsen wat, doen gek en lachen wat. Ik vind het belangrijk de dag zo leuk mogelijk te eindigen en dit lukt meestal. Soms lees ik nog een klein verhaaltje voor maar meestal vermaken we ons prima met wat leuke liedjes.
19:30: Tijd om naar bed te gaan en lekker te gaan dromen. Ik vertel hem dat hij nu lekker gaat slapen en een leuke droom moet uitkiezen. Boven check ik zijn luier nog een keer en doe ik zijn slaapzak aan. Ik trek een keer aan zijn muziekje en al snel valt hij in slaap.
Ik ben heel benieuwd naar jullie dagritme met een baby, dreumes, peuter, kleuter of groter kind!
Zwanger worden is niet zo vanzelfsprekend als dat bij velen doet lijken. Inmiddels zijn wij trotste ouders mogen worden van James maar daar ging wel een hoop tijd aan vooraf. Zwanger worden lukte ons gewoonweg niet.
Ik weet het nog goed. Het was zomer 2012 toen Merijn en ik hadden besloten om voor een kindje te gaan. We hadden dit al vaker besproken maar nu wisten we het zeker. We wilde ervoor gaan. Ik stopte met de pil en zo konden wij werken aan een mini versie van ons.
Super enthousiast over het feit dat het ieder moment raak zou kunnen zijn, gingen we aan de slag met een babynamen boek. We wilde immers op onze bruiloft, die vijf maanden later gepland was, vertellen dat we zwanger zijn. Dat moest vast wel lukken..
En zo naïef als ik was had ik nog nooit nagedacht dat het weleens niet zou kunnen lukken. Na de eerste maanden waarbij ik gewoon ongesteld werd, begon ik al wat rond te snuffelen op internet. Ik las dat het heel normaal was dat het een jaar kon duren voordat het raak zou zijn.
Shit, daar had ik niet op geregeld. Dit zal bij ons niet het geval zijn. De volgende maand zijn wij vast zwanger en dan zijn we nog ruim op tijd om onze zwangerschap aan te kondigen op onze bruiloft.
Het lukte niet. En een half jaar later besloten we het helemaal los te laten. We gingen door met knutselen aan onze mini versie maar we zouden er niet de hele tijd mee bezig zijn. Helaas hielp dat ook niet en een jaar later was er nog geen celletje van onze mini versie te bekennen.
Ik begon me ondertussen zorgen te maken. Het kan toch niet zo zijn dat mijn ook al geen baby kan maken?
De ziekte van Crohn was relatief rustig. Ik moest wel mijn dagelijkse medicijnen naar binnenwerken maar deze medicijnen zouden geen probleem moeten zijn om zwanger te worden.
Ik had al die tijd mijn cyclus bijgehouden en met die informatie gingen we toch maar eens naar de huisarts. Hij concludeerde dat mijn cyclus er in ieder geval goed uitzag. We kregen een bloedonderzoek mee om te kijken of hij iets kon vinden waarom het nog niet was gelukt..
Er kwam niks uit waar we iets mee konden. Ik bleek vruchtbaar te zijn en er was volgens die bloeduitslagen niks aan de hand. Super goed nieuws maar.. Waarom lukte het dan niet? Waarom worden wij niet zwanger? De dokter gaf ons nog wat tips en tricks om op de beste momenten te knutselen en als we over een jaar nog niet zwanger waren, moesten we nog maar eens terug komen.
Iedere maand werd echt een teleurstelling. We waren inmiddels gestopt met namen zoeken en gesprekken over adopteren en pleegzorg kwamen steeds vaker ter spraken. En zo hier en daar werd er weleens naar onze kinderwens gevraagd. Dat was pijnlijk. We wilde niets liever dan een mini versie van ons maar het lukte niet!
Hoe vaak we ook knutselde, het maakte niks uit. Ik kon er iedere maand de klok op gelijk zetten en ik werd weer ongesteld. Inmiddels waren we twee jaar verder en besloten we Merijn zijn.. Tja, hoe zeg je dat netjes? Kwakje sperma te onderzoeken.
Dit was een spannende week. Als het namelijk aan hem zou liggen hadden we niet heel veel opties meer. We wilde tenslotte een mini versie van ons allebei. Merijn zou wel echt 100% de vader moeten zijn anders hoefde het voor mij niet en zouden we naar complete andere scenario’s gaan kijken..
Uit het eerste onderzoek bleek dat Merijn wat minder zaadcellen had dan meestal het geval is. Dit kon een moment opname zijn en inderdaad, bij het tweede spermaonderzoek waren deze aantallen wel zoals hoort. Alles was dus ook helemaal in orde bij Merijn.
De moed zakte ons ondertussen wel in de schoenen. Er was niks aan de hand maar het lukte niet om zwanger te worden.
Ik kon doorgestuurd worden naar een geanaecoloog die vervolg onderzoeken zou kunnen uitvoeren om erachter te komen wat er precies aan de hand was. Dit hebben we afgeslagen. Ik was bang voor de uitslag en we vonden ons ook nog te jong om al definitief te horen dat het echt nooit zou kunnen lukken..
We besloten het op zijn beloop te laten. Hoewel dit natuurlijk ontzettend moeilijk is maar na zo’n lange tijd had ik het ook wel even gehad met al die vruchtbare dagen, verplichte knutselmomenten en negatieve zwangerschapstesten.
Dik 2,5 jaar later, op 29 augustus 2014 lag er een prachtige positieve zwangerschapstest in onze handen en werd op 17-juni-2015 onze zelf geknutselde James ter wereld.
En waarom het nu wel lukte? Geen idee! Jarenlang proberen zwanger te worden zonder resulataat en plots, out of the blue, een positieve test. We zullen het nooit weten..
Wij zijn natuurlijk ontzettend blij dat het uiteindelijk is gelukt. Maar zwanger worden is niet zo vanzelfsprekend als mensen doen lijken. Het kan een moeilijke, pijnlijke en lange weg worden met zowel een positief als negatief einde.. Hoe snel werden jullie zwanger? Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen. Zijn er ook mensen waarbij het nog steeds niet lukt?
In het begin van mijn zwangerschap heb ik veel gelezen over een baby opvoeden en alles wat daarbij komt kijken. Ik had een mening over het feit dat James alleen in zijn eigen bed mocht slapen, dat hij zelf in slaap moest vallen en ik ook een mening over zijn eerste hapje.
In een vorig artikel schreef ik dat je soms je mening moet bijstellen omdat dit beter is voor je kind. En dat doe ik. Mijn droomscenario was namelijk om hem zijn eerste hapje te geven als hij 5,5 maand oud is. Het is bewezen dat de darmpjes van een kind dan helemaal zijn ontwikkeld.
Tegenwoordig adviseert iedereen want anders en dus volg ik mijn eigen moedergeval. James blijkt nogal een hongerige baby te zijn. Ik merkte aan alles dat hij toe was aan iets nieuws en wie ben ik dan om hem dat te ontnemen. Omdat ik zogenaamd weet wat goed voor hem terwijl ik eigenlijk ook maar wat doe? Niemand dus.
Ik heb mezelf eerst helemaal ingelezen in voeding en hapjes voordat ik hier uiteindelijk mee begon. Ik ben tot de keuze gekomen om eerst met groente te beginnen. De meeste fruitsoorten lusten ze uiteindelijk toch wel omdat het gewoonweg zoet is. Ik vind het belangrijk dat James nu zoveel mogelijk groente probeert.
James is overgestapt van donormelk naar biologische melk van Hipp. Ik wil hem dus ook het liefst biologisch eten geven. Nu doe ik hier met groente niet al te moeilijk over maar ik probeer er wel op te letten.
Mijn ouders gaven met de geboorte van james het geweldige stoomapparaat. Ik wil namelijk het liefst geen potjes geven. Het maken van vers eten vind ik leuker, het is gezonder en goedkoper.
Een lepel gebruiken kon James al. Dit ging prima omdat hij iedere dag zijn vitamines binnenkrijgt via een lepel. Ik kocht verse wortelen en zijn eerste hapje werd een feit!
Ik ben pas veel later met fruit begonnen en dat liep wat anders dan gepland. Mijn moeder was appels aan het chillen terwijl James naar de tafel kroop om te kijken wat oma aan het doen was. James mocht de appel vasthouden en likte enkele keren over de geschilde appel heen. Hij werd nijdig toen oma de appel weg deed. Hij kreeg een flesvoeding en was de appel snel weer vergeten.
Een stukje wandelen is gezond en dit probeer ik iedere dag met James te doen. Samen met mijn moeder en James liepen wij naar het centrum. Ik keek af en toe hoe James erbij lag en zag dat hij steeds meer plekjes in zijn gezicht. Precies bij zijn mond.
Ik wilde niet meteen de overbezorgde moeder uithangen en besloot het even aan te kijken. Het werden steeds meer plekjes en toen besloot ik toch maar even te bellen naar de dokter om te vragen wat dit kon zijn.
Hij had geen ademhalingsproblemen, geen jeuk of pijn en het wordt niet per se dikker. We moesten het in de gate houden en bij veranderingen meteen bellen. Het blijkt namelijk dat sommige kinderen allergisch kunnen reageren op het eten van bepaalde stukken fruit.
Het is tot nu toe met een sisser afgelopen en ik verwacht ook niet dat het erger gaat worden. Ik loop wat extra keren zijn kamer binnen om te kijken of alles nog goed gaat. Gelukkig hebben wij nu een babyfoon met camera dus dat is in zulke situaties erg prettig.
De meeste zullen weten dat ik niet vaak een dokter bel. Als het gaat om mezelf stel ik het juist zolang mogelijk uit maar nu gaat het om mijn kind. Ik neem liever het zekere voor het onzekere!