Lachen met Lon!
Persoonlijk

Lachen met Lon (deel2)

Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd.

Het is weer tijd voor een nieuwe ‘Lachen met Lon- blog’. Na alle ellende van de afgelopen dagen, weken, nou zeg maar gerust maanden. Is het weer tijd om even lekker te lachen. Want zeg nou eerlijk? Lachen is een van de belangrijkste emoties in het leven. Althans, voor mij wel. Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd, dat is een van mijn favoriete quotes!

Lees ook: Lachen met Lon (deel 1)

Met het hele gezin een dag naar een groot meer.

Mijn ouders hebben jarenlang een eigen zaak gehad waar ze beide werkzaam waren. Als we dan met het hele gezin vrij waren, was dit echt uniek en trokken we er graag een dag op uit.

Ze gingen we minstens 10 jaar geleden vaak in de zomer naar de plassen in Wanroij. Mijn moeder dan altijd een koelbox vol lekkers mee en zo genoten we de hele middag van de zon en elkaar. Lekker zwemmen, spelen in de klimrekken en een potje voetbal ontbrak ook nooit.

Mijn vader houdt niet van zwemmen dus die bleef meestal met een dik boek bij de spullen en deed af en toe mee met een potje voetbal.

Samen met mijn moeder nam ik een duik in het meer toen..

Samen met mijn moeder nam ik een duik in het meer. Heerlijk! Ik was een echte waterrat, doelloos baantjes zwemmen zat er bij mij niet in. Ik verzon altijd wel een spelletje en deze keer deden we wie het langst onderwater kon blijven.

Ik verloor en was als eerste boven. Omdat het water daar niet helder was bleef ik wachten tot mijn moeder boven kwam en wat denk je? Probeer je het even in te beelden. Ik een meisje van een jaar of 10 samen met haar moeder in een groot meer. Het was super druk want het was hoogzomer. En mijn moeder.. kwam met haar borsten boven haar zwempak naar boven.

Lachen met Lon (deel2)

Ik moest zó hard lachen dat ik niet eens duidelijk kon maken waarom ik moest lachen. Ze begreep er niks van! Er waren een aantal mensen die met open mond naar mijn moeder aan het kijken waren. Ik kon alleen maar wijzen naar haar badpak omdat ik niet meer bijkwam van het lachen.

Uiteindelijk zag mijn moeder natuurlijk water aan de hand was en hebben we daar samen de hele dag nog om kunnen lachen. Zelfs nu, als ik dit schrijf lig ik weer helemaal in een deuk.

Dit was Lachen met Lon (deel2). Ik kan eindeloos door blijven schrijven over onze lach-momenten.

Heerlijk toch? Oude herinneringen ophalen waar je ontzettend hard om kan lachen. Heb jij ook zo’n leuke herinnering waar je nu nog stuk om kan gaan? Laat het weten in de comments!

(Visited 287 times, 1 visits today)

Vorig artikel Volgend artikel

You Might Also Like

1 reactie

  • Reageer Monique 21 oktober 2015 om 07:01

    Vreselijk wat hebben we daar nog vaak om gelachen!!! Ik dook meteen weer onder water toen ik het doorhad?

  • Schrijf een reactie

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.