ik voelde mijn baby niet meer
Zwanger &zo

Ik voelde mijn baby niet meer bewegen!

Ik voel mijn baby niet meer bewegen.

Ik heb deze week veel afspraken in het ziekenhuis waardoor ik iedere dag opsta en weer een halve dag van huis ben. Eindelijk is het vrijdag. Ik heb al de hele week uitgekeken naar deze dag zonder afspraken.

In de ochtend schrijf ik mijn artiekelen en einde van de middag ga ik lekker op de bank liggen. Ik ben moe maar voordat ik in slaap val wil ik Swip nog even voelen. Ik mis zijn getrappen. Ik lig een tijdje met mijn handen op mijn buik maar ik voel niks. Hij zal wel slapen, denk ik en besluit dat ook te gaan doen.

Als ik wakker word haal ik het net om in de bak te spuggen. Ik ben misselijk. Het eten staat te pruttelen maar ik heb geen trek. Ik leg mijn handen weer op mijn buik en begin tegen Swip te kletsen: ‘Hey kleine man, laat je even wat van je voelen!’.

Helaas voel ik nog steeds niks. Ik houd mijn handen onder de koude kraan. Misschien helpt dit en komt hij op de kou af. Er gebeurd nog steeds niks.

Merijn is aan het werk en ik wil hem niet ongerust maken. Inmiddels ben ik dit zelf een beetje. Zal alles wel goed gaan in mijn buik? Ik zou het mezelf nooit vergeten als ik nu niet aan de bel trek en besluit het ziekenhuis te bellen.

Ze konden het hartje niet vinden.

Ik haal Merijn op van zijn werk en samen rijden we richting het ziekenhuis. We zwijgen, we zijn bang voor wat er gaat komen en hopen op het beste. Dit is echt een verschrikkelijke autorit geweest.. Aan de ene kant wil ik graag weten hoe het met Swip gaat maar aan de andere kant ben ik onwijs bang wat ik te horen ga krijgen. Het is immers al 24 uur later en heb Swip niet meer gevoelt..

Als ik word aangesloten op de CTG- scan is iedereen stil. Ik krijg verschillende banden om mijn buik die worden aangesloten op een monitor. Op deze manier kunnen ze Swip goed in te gaten houden.

Met het echo apparaat gaat ze op zoek naar Swip’s hartje. We luisteren aandachtig maar er is geen enkele hartslag te bekennen. ‘Ik ga er even iemand bijhalen..’ zegt de verpleegkundige

 Er rolt inmiddels een traan over mijn wangen van de spanning en ook Merijn is zichbaar aangedaan. Wat is hier nu aan de hand?!

De arts komt binnenlopen en doet hetzelfde als de verpleegkunde. Ze heeft ieder plekje op mijn buik gehad. Op het moment dat ze wil stoppen om een echo te laten maken horen we iets.. Eindelijk, zijn hartslag klinkt als muziek in mijn oren.

‘Geniet van dit geluid, tot straks’ zegt de vloskundige.

Het lijntje ging helemaal naar beneden.

Ik moet hier nog wel een tijdje blijven maar hij leeft. Hij leeft! Op de monitor staan allerlei lijnen. We zoeken de betekenis op via Google en zo komen we erachter dat de rode lijn de hartslag is van Swip en de groene lijn geven de weeën weer. Gelukkig zijn die er bij mij nog niet.

Ik schrik als het lijntje ineens stijl naar beneden loopt. Wat gebeurd er? We drukken meteen op de rode knop. De verpleegkundige legt uit dat dit niks is om ons zorgen over te maken. Dit is pas iets om ons zorgen over te maken als dit lijntje drie keer gebeurd in 10 minuten tijd.

Het was erg interessant om de monitoren te bekijken. Hier zag je namelijk ook de rest van de patiënten op. Logisch want als ze arts bij mij aan bed staat en er gebeurd iets in een andere kamer kan hij er meteen naar toe. Het is in ieder geval een veilig gevoel.

‘hey kijk dan, zij krijgen vandaag een baby!’ Merijn wijst naar de monitor achter mijn bed. En inderdaad. Zij heeft nauwelijks pauze tussen de weeën. En ik hoor niemand schreeuwen van de pijn.. dat is een goed teken zeggen we tegelijktijd! 😉

De placenta ligt aan de voorkant!

Als de arts binnenkomt besluit ze ook nog even een echo te maken. Op deze manier kunnen ze even zien hoe het met Swip gaat. Zodra ze mij aan het echoapparaat koppelt zien we Swip meteen bewegen. In deze termijn van de zwangerschap zou ik dit gewoon moeten kunnen voelen.

Het is een zoektocht want hij is enorm bewegelijk maar het blijkt dat mijn placenta ervoor ligt. Dit kun je vergelijken met een grote spons en daar kan zo’n kleintje nog niet doorhen schoppen. Ze checkt het vruchtwater nog even maar dat is ook prima.

We moeten dit wel in de gaten houden. Het is namelijk zo dat een kind op deze manier niet vagniaal geboren kan worden. De uitgang wordt geblokkerd door de moederkoek. Er staat dan al bij voorbaat vast dat het een keizersnee zal worden. De voorliggende placenta kan zeer veel bloedverlies veroorzaken in een zwangerschap. Dit is pijnloos in tegenstelling tot een placenta die loslaat.

Oh ja, we mogen geen seks meer hebben aangezien de penis dan de placenta kan beschadigen. Dus, dan weten we dat ook weer!

Het is inmiddels midden in de nacht en rond 1:30 rijden we weer naar huis. Dood op maar opgelucht. Alles is goed met onze kleine Swip en we hebben binnenkort weer een controle om de placenta goed in de gaten te houden!

Heb jij dit ook gehad en hoe is dit uiteindelijk afgelopen? ik ben benieuwd naar jullie ervaringen.

(Visited 1.524 times, 1 visits today)

Vorig artikel Volgend artikel

You Might Also Like

Geen reacties

Schrijf een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.