peuterpubertijd
Persoonlijk

De peuterpubertijd, hij vraagt om grenzen!

James is de hele dag op onderzoek uit!

Ik schreef al eerder een artikel over James die ineens moeilijk in slaap viel. Het is een combinatie van overprikkelt zijn maar ook zeker van de peuterpubertijd.

James is een rustig, vrolijk en stoer mannetje die de hele dag bezig is om alles wat hij niet kent, te onderzoeken. Af en toe komt hij naar je toe met een paar stenen die hij heeft gevonden in de tuin of maakt hij duidelijk dat de hond dorst heeft en op deze manier vult hij zijn dagen.

Het komt steeds vaker voor dat we James moeten corrigeren omdat hij dingen doet, die wij liever niet hebben maar die hij juist enorm interessant vindt. Ik zal zo’n situatie eens beschrijven.

In dit huis worden niet met stoelen gegooid, ook niet door James.

Laatst zat ik met Lisa op de bank. James was boos omdat oma, te vroeg naar zijn zin, weer naar huis ging. Hij was aan het jammeren en wilde niet getroost worden. In de meeste gevallen laat ik het even voor wat het is en komt hij daarna vanzelf een knuffel vragen.

Dit keer liep het anders. James was boos op alles en iedereen en gooide zijn stoeltje op de grond. Dat gaat wat mij betreft te ver. Er wordt hier in huis niet met stoelen gegooid, ook niet door James.
Ik vroeg hem vriendelijk of hij de stoel even wilde oprapen omdat het niet de bedoeling is dat hij met spullen gooit en het anders stuk gaat. Als hij 18 was geweest was hij op dat moment met stampende voeren naar zijn kamer gelopen en kei hard de deur dicht gesmeten.

Ik kreeg een boze blik toegeworpen. Het is natuurlijk ook belachelijk van mij om te vragen of hij zijn stoel wil oprapen! 😉 Die moeders toch altijd!

Consequent blijven is belangrijk!

Stampvoetend inclusief pruillip zoals alleen James die kan doen, liep naar Lisa om daar te proberen of zij nog met hem wilde spelen. Gelukkig zei Lisa precies hetzelfde als ik. ‘Als jij jouw stoeltje hebt opgeruimd, gaan we samen een boekje lezen’.

Dit pubergedrag heeft zo ongeveer een kwartier geduurd dus volgens mij mag ik nog in mijn handjes klappen. Ik bleef consequent door geen gehoor te geven aan een boekje wat hij heel nonchalant voor mijn neus schoof als hint. En uiteindelijk zette hij zijn stoel recht, rende hij naar ons toe, klom hij bij ons op schoot om het verhaaltje van Nijntje aan te horen.

Ik heb hier persoonlijk geen moeite mee. Het hoort erbij en ik voel bij mezelf dat ik sterk genoeg in mijn schoenen sta om zo te handelen. Ik geef nooit toe, ook al komt er weleens een situatie voor waarin ik later denk, oeps super redelijk ben ik nu niet.. dan nog houd ik me vast aan wat ik heb gezegd zodat James hier niet mee kan ‘spelen’ en er geen ruimte ontstaat om zijn gedrag te accepteren.

De peuter pubertijd, hij vraagt om grenzen!

Het verhaal wordt iets anders als hij net zoals laatst in een restaurant zijn zin niet krijgt. Het was ook een beetje flauw want hij kreeg een auto bij zijn pannenkoek en in de plaats dat de ober denkt, dat geef ik wel nadat hij gegeten heeft, lag die auto boven op de pannenkoek. Ik snap best dat James dan met die auto wil spelen in plaats van zijn pannenkoek te eten!

Lisa pakte zijn auto aan maar daar was James het niet mee eens. Ik zei iets te snel, omdat hij begon te krijsen, dat hij zijn auto terug mocht hebben. Ik pakte zijn auto en bedacht mezelf ineens dat hij dan eerst een hapje moest eten. Pure chantage maar soms werkt het gewoon!

James heeft wel zo’n 5 minuten het hele pannenkoekenhuis bij elkaar gekrijst omdat hij eerst zijn auto wilde, opzich had hij gelijk maar ik wilde dat hij eerst een hapje van zijn pannenkoek at.

De aanhouder wint en dat is mama, hij at een stukje pannenkoek, kreeg daarna zijn auto terug en spulde onder het spelen lekker zijn pannenkoek op!

Het is wat die peuterpubertijd. Ik kan er vaak wel op lachen en vooral omdat hij bijna schreeuwt: ‘Mama, geef mij alsjeblieft duidelijkheid!’. Hij zoekt de grenzen op, zoals ieder kind en wij als ouders hebben de taak om deze te geven. Tot nu toe lukt dat prima, ik ben benieuwd hoe dat gaat als hij 16 is! 😉

Hoe ervaring jullie de peuterpubertijd? Laat het weten in de comments!

(Visited 128 times, 1 visits today)

Vorig artikel Volgend artikel

You Might Also Like

2 Reacties

  • Reageer Jascha 25 augustus 2017 om 09:58

    De aanhouder wint en dat is mama: dat vind ik een goede zin, die blijft lekker hangen. Zo is het nog steeds in de ‘grote’ pubertijd! Al winnen de steeds betere argumenten van het volwassen wordende puberbrein het soms ook wel ;-).

  • Reageer Nicole Orriëns 25 augustus 2017 om 11:21

    Duidelijke grenzen aangeven en consequent zijn vond ik ook belangrijk. Dit geeft een kind volgens mij ook een gevoel van veiligheid.

  • Schrijf een reactie

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.