ziekenhuis opname
De ziekte van crohn &zo

Mijn eerste ziekenhuis opname!

Mijn allereerste ziekenhuis opname!

Mijn allereerste ziekenhuis opname was in april 2010. Ik ging kapot van de buikpijn, ik kroop al maanden over de vloer naar het toilet. Dit kon zo niet langer. Ik moest opgenomen worden in het ziekenhuis en ik vond het verschrikkelijk! Twee maanden voor mijn 18e verjaardag moest ik opgenomen worden. Ik nog maar 17 jaar! Er was geen plek meer op de kinderafdeling en zij vonden dat ik wel volwassen genoeg was voor de ‘gewone’ afdeling. Ik vond mezelf ook volwassen genoeg maar nu kwam dat voor mij niet zo goed uit om volwassen te zijn. Helaas, ik had pech en ik werd opgenomen op de Maag, Darm en Lever afdeling. Op zich vrij logisch aangezien ik al maanden last had van flinke builpijn.

Ik wilde persè op de kinderafdeling liggen.

Ik wist dat ouders op de kinderafdeling mochten blijven slapen en dat kon op deze afdeling niet. Ik vond het echt verschrikkelijk! Ik had nog nooit in het ziekenhuis gelegen en nu lag ik daar, helemaal alleen met ontzettend veel buikpijn en allemaal enge witte jassen om me heen.

Overdag ging het redelijk, dan waren mijn ouders erbij om mij te steunen maar ’s avonds lag ik huilend in bed. Ik deed mijn tv aan die boven mijn bed hing zodat ik nog wat licht had en makkelijk in slaap kon vallen. Iedere keer werd ik wakker van de nachtverpleegkundige, die kwam kijken hoe het met ons ging en eventueel de infusen bij te vullen etc. Nou ik schrok me iedere keer helemaal kapot van zo’n vreemd hoofd boven mijn bed.

Ik was gewoon bang, oke?

In de ochtend kwam de verpleging mij vertellen dat ik na 11 uur ’s avonds geen tv meer mocht kijken omdat mijn buurman er last van had. Ik was echt diepongelukkig en wilde alleen maar naar huis totdat mijn ouders in de avond op het bezoekuur kwamen en degene die naast mij lag herkende. Ik vond het een prettig gevoel dat het schijnbaar een bekende was van mijn ouders. Op een of andere manier voelde dat wat veiliger… alsof die man me ’s nachts wat aan zou doen, haha. Ik was gewoon bang, oké?

Ik raakte aan de praat met mijn buurman en dat was fijn. Achteraf heb ik gehoord dat mijn moeder aan zijn vrouw had verteld dat ik het allemaal niet zo relaxed vond. Naast de gesprekken over het ranzige eten en de leuke verpleegkundige begon hij ook te vertellen over zijn ziekte. Hij had kanker. Botkanker en was ongeneselijk ziek.

Jeetje, ik lag gewoon naast een kankerpatiënt. Op een of andere manier vond ik dat erg heftig en vooral omdat ik toen nog geen diagnose had gekregen voor mijn eigen situatie.

Ik kreeg een terugval

Het werd wat gezelliger… naja, gezellig is misschien een te groot woord maar ik voelde me veilig. Ik vond de nachten nog steeds niet relaxed maar het ging steeds beter. Na een aantal dagen ziekenhuis kreeg ik diagnose de ziekte van Crohn. Mijn buurman wist precies hoe het reilt en zeilt in het ziekenhuis en op die manier wist ik precies wanneer mijn arts weer langs kon komen om de uitslagen te bespreken. Hij rokte dat ik vrijdag misschien wel naar huis mocht.

Hij had gelijk. Ik mocht naar huis en je zult het niet geloven maar ik was bang. Bang om weer naar huis te gaan. Ja echt! Hier konden ze er immers voor zorgen dat ik geen pijn had en thuis waren er geen artsen die me iets konden geven als het niet meer ging. Het was trouwens wel bijzonder dat op de dag dat ik in het ziekenhuis ontslagen werd mijn petekindje is geboren. Ik was er als eerste bij! Thuis aangekomen had mijn moeder mijn hele kamer verbouwd en alles was heerlijk schoon. Ik heb de eerste dagen nog vaak op de klok gekeken om te weten wat ze in het ziekenhuis aan het doen waren.

Benieuwd naar jullie ervaring met je eerste ziekenhuis opname!

Ik was al voorbereid op een terugval want die schijn je vaak ook te krijgen als je wordt ontslagen in het ziekenhuis. Heb jij hier weleens last van gehad?

Ik heb nog heel lang aan mijn buurman gedacht. Ik was benieuwd hoe het met hem was. Soms kwamen we zijn vrouw tegen en de berichtend waren verschillend. Inmiddels is hij overleden.

Heb jij nog leuke of minder leuke ziekenhuisverhalen? Je kunt ze insturen naar insturen@lonnekeschrijft.nl het mag ook anoniem! Ik ben erg benieuwd. En wat is jullie ervaring met een ziekenhuis opname? Ik hoor het graag!

Inmiddels staat mijn ervaring met mijn tweede ziekenhuis opname ook online. Wil jij deze lezen? klik dan hier!

(Visited 696 times, 1 visits today)

Vorig artikel Volgend artikel

You Might Also Like

Geen reacties

Schrijf een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.